Երբ որդիս էդ աղջկան բերեց մեր տուն, սիրտս վատ բան կանխազգաց․ Ինչպես պարզվեց սիրտս չէր խաբում․ Հիմա ես ծերանոցում են, իսկ տղաս․․․Ես տղուս մենակ եմ մեծացրել, շատ դժ վար ությամբ: Օր ու գիշեր աշխատել եմ: Ինձ կհասկանան էն կանայք, ովքեր նման դժ վարությունների միջով են անցել:
Ես օգնող չունեի: Միակ հույսս էն էր, որ տղես կմեծանա ու ինձ կօգնի: Տղես գնաց բանակ, եկավ, կսեց աշխատել: Ծանոթացավ մի աղջկա հետ: Էդ աղջիկը հենց սկզբից ինձ դուր չեկավ: Շատ խորամանկ աչքեր ուներ: Ոչ մի կերպ չէի կարողանում նրան հետ պա-հեի էդ աղջկանից:
Սիրահարված էր: Գաղտնիք չի, որ սիրահարված մարդը չի տեսնում ոչ մի թերություն, ոչինչ չի ուզում հասկանա:Ամուսնացան:
Գրեթե ամեն երեկո հար բում էին: Ես խնդրում էի հարսիս ալ կոհոլ չբերել տուն, բայց ինձ լսող չկար: Մի օր էլ հարբած վիճակում տղաս վիճեց ընկերոջ հետ ու վն ասեց նրան: Որդուս տարան բանտ:
Հարս կոչեցյալս ինձ ուղարկեց ծե րանոց: Ես ավելի ուշ հասկացա, որ նա հատուկ էր որդուս ալ կոհոլ բերում: ՀԻմա հարսս տիրացել է մեր բնակարանին: Երբեք մտքովս չէր անցնի, որ իմ չա րանքներով լի կյանքի վերջին օրերը կանցկացնեմ ծերանոցի սառը պատե րի ներսում:
