Երբ հայրս լքեց մեզ, հորաքույրս հրաժարվեց մեզ ընդունել, իսկ հիմա․․․1 ամիս մեզ հետ ապրելուց հետո ստիպված եղա հավաքել
նրանց իրերը և դուրս հանել տանից
Ինչու է շատերին թվում, որ եթե մարդիկ արյու նակից բարեկ ամներ են, ապա միմյանց պար տական են ինչ-որ բան։ Դա ինձ շատ է
բարկացնում։ Մի օր հայրս անսպա սելի հեռացավ ընտան իքից՝ ինձ ու մորս միայնակ թողնելով, բայց մայրս թևաթափ չեղավ։ Սկզ-
բում դիմեցինք հորաքրոջս մեզ օթևան տալու համար, սակայն մերժում ստացանք։Մենք վաճառեցինք մեր գյուղի տունը, տեղափոխ-
վեցինք քաղաք և ծայրամասում փոքրիկ բնակարան գնեցինք։
Մենք օր ու գիշեր աշխատում էինք,որ կարողանանք ապրել,ջանքեր չէինք խնայում, որ ունենանք այն ամենը, ինչին հիմա հասել ենք։
Տարիներ անց հենց նույն հորաքույրս եկավ մեր տուն և խնդ րեց մի քանի օր մեր տանը ապրել։Մենք համաձայն վեցինք, չնայած նը-
րան,որ ժամանակին նա մեզ մերժել էր՝ ասելով,որ իրենք էլ ոչ գումար ունեն, ոչ էլ տանը տեղ։
Բայց աղքատ նա երբեք չի եղել։Մի խոսքով, եկավ հորաքույրս՝ որդու ու դստեր հետ։Նա հենց սկզբից իրեն այնպես դրսևորեց, կար-
ծես մեր տան տիրուհին է։ Առանց ամա չելու ապր ում էին մեր հաշվին,տանն էլ իրենց շատ ազատ էին զգում։Երբ լրացավ 1 ամիսը,
նյարդերս տեղի տվեցին։Ես հավաքե-ցի նրանց իրերն ու դրեցի դռան մոտ։ Տուն վերադառնալով՝ նրանք տհաճ անակնկալ ստացան։
