Երբ թոռնիկս ծանոթացրեց ընկերուհու հետ և ասաց, որ շուտով կամուսնանա, ուրախացա մտածեցի, որ վերջապես օգնող կունե-
նամ, բայց․․․ Թոռնիկիս 3 ամսականից ինքնուրույն եմ մեծացրել, մենակ։ Դուստրս ամուսնացավ երկրորդ անգամ, և պարզվեց, որ
ամուսինը հարբեցող է։
Թոռնիկս տեղափոխվեց ինձ մոտ։ Նա միշտ էլ ինձ մայրիկ էր համարում։ Մենք ոչ միայն մայր ու որդի էինք, այլեւ հիանալի ընկերներ։
Ամեն ինչի մասին խորհրդացկում էինք, նույնիսկ այն մասին, թե ինչ ենք ուտելու այս գիշեր կամ ճաշի ժամանակ: Մինչև հիմա դա
շարունակվում է, և հարեւաններն ու աշխատավայրում բոլորն ասում են, որ նա հիանալի որդի է, աշխատող և ընկեր։
Մի օր նա տուն բերեց մի աղջկա (23 տարեկան է, իսկ ինքը՝ 19 տարեկան) և աաց, որ, ամենայն հավանականությամբ, մոտ ժամա-
նակներս հարսանիք կլինի։ Ես հիացած էի, կարծում եմ, որ վերջապես օգնական կունենամ, բայց․․․
Ո՛չ հարսանիք եղավ, ո՛չ էլ օգնական ունեցա․․․Պարզվեցյս աղջիկը եսասեր է, որդուն ասել է, որ որդուս մեքենան վատն է (opel), իսկ
որդիս՝ աղքատ (չնայած ամեն երեկո նրան աշխատանքից վերցնում և տանում է ռեստորան՝ ճաշելու): Նա ասել է տղայիս, որ չի ա-
մուսնանա «opel-ի շոֆերի հետ»
