Երբ անտուն տղամարդուն մոտեցավ շքեղ հագնված մի կին, նա անմիջապես մի կողմ քաշվեց, բայց․․․Կնոջ խոսքերից նա հանկարծ
փշաքաղվեց, ասես զարթնեց խորը քնից։Նա պառկած էր գետնին, բարակ ստվարաթղթի վրա, որ երեկ էր գտել աղ բամանի մոտ:Գի-
շերը ցուրտ էր եղել ու նա կուչ եկած փորձում էր տաքանալ արևի շողերի տակ:Աչքերը փակ երազում էր մի բաժակ տաք թեյիմասին:
Վերջին երեք տարին նա ամեն գիշեր քնում էր՝ հույս չունենալով, որ առավոտյան կզարթնի: Փողոցում ապրելը հեշտ բան չէ: Ավելի
դժվար է, երբ քեզ վրա զգում ես անցորդների արհամարհական հայացքը: Չէ, մարդիկ անխ իղճ են, ոչ ոք մի բաժակ տաք թեյ չի ա-
ռաջարկի: Իսկ նա այլևս չէր ուզում փող մու րալ: Նա այլևս չէր ուզոււմ ապրել: Անտարբեր հայացքով շուրջն էր նայում:Հանկարծ
նրան մոտեցավ շքեղ հագնված մի կին:
-Ինձ չճանաչեցի՞ր։ -Դե, երևի ինչ-որ տեղ տեսած կլինեմ, այս կողմերում հաճախ եմ լինում:
-Մենք հանդիպել ենք մի քանի տարի առաջ: Ձմեռ էր, ես քաղ ցած էի ու դողում էի ցր տից, դու ինձ թույլ տվեցիր մտնել ռեստորան և
ինձ համեղ ուտելիքներ հյուրասիրեցիր։ Հիշո՞ւմ ես:
-Ինչ որ նման բան հիշում եմ…
-Այն ժամանակ ես ուսանող էի։ Էդ օրը գրպանումս ոչ մի լումա չկար, իսկ քո բարությունը փր կեց կյանքս։ Մեր հանդիպումից մեկ շա
բաթ անց ես ընդունվեցի աշխատանքի որպես մատուցողուհի։ — Հա՜, հիշում եմ: Էդ օրվանից շատ բանա փոխվել:
-Իսկ ինչու՞ ես հիմա էստեղ:
-Կինս իմ մտերիմ ընկերոջ հետ ինձնից խլեցին ռեստորանը, նույնիսկ բնակարանս խլեցին ու ես հայտնվեցի դրսում: Հետո իմացա,
որ նրանք սի րեկաններ էին: Հիմա ապրում եմ դրսում, գոյությունս եմ քարշ տալիս: Այդ հանդիպումը ճակատագրական եղավ: Երի
տասարդ կինը նրան տարավ ռեստորան, լավ կերակրեց:
Մասնագիտությամբ նա փաստաբան էր: Հենց նրա շնորհիվ վերականգնվեց արդարությունը: Տղամարդու նախկին կինն ու նրա
հարուստ սիրեկանը մի շարք կեղ ծիքների էին դիմել ռեստորանին ու բնակարանին տիրանալու համար: Նրանք հայտնվեցին բան
տում, իսկ տղամարդը վաճառեց ռեստորանը և տեղափոխվեց այլ քաղաք:
