Ես ու եղբայրս շատ էին կապված իրար հետ, բայց նրա ամուսնությունից հետո ամեն ինչ փոխվեց․ Հարազատ եղբայրս այնպես է
փոխվել, որ․․․Ես ու եղբայրս մեր ծնողներից բնակարան ենք ստացել։ Հայրս հրաժեշտ տվեց երկրային կյանքին, երբ ես դեռ մանկա-
պարտեզ էի հաճախում, իսկ մայրս հեռացավ, երբ ես ընդունվեցի համալսարան:
Լավ է, որ անվճար համակարգում եմ սովորում, այլապես չեմ պատկերացնում, թե ինչպես պետք է վաճերի ուսման վարձը: Ամբողջ
պատանեկությունս ապրել եմ մորս հետ, եղբայրս ապրել է այլ քաղաքում, աշխատել։ Մենք այնքան էլ մտերիմ չէինք նրա հետ։ Նա
ինձնից 10 տարով մեծ է։ Երբ մայրս այլևս չկար, նա վերադարձավ մեր քաղաք։Երկուսով նստեցինք սեղանի շուրջ և քննարկեցինք
մեր ապագա ծրագրերը։
Որոշեցինք, որ ուսումս ավարտելուց հետո, երբ լավ աշխատանք կգտնեմ, եղբորիցս բնակարանի մի մասը կգնեմ ու ինքս այստեղ
կապրեմ։ Իսկ նա իր համար առանձին բնակարան կգնի։ Երեք տարի ապրեցինք մի հարկի տակ, երբեմն մանր վեճեր էին լինում,
բայց բոլորը կենցաղային հարցերի շուրջ։ Կամ ինչ-որ մեկը մոռանում էր աղբը նետել, կամ էլ լվացքի մեքենայից իրերը հանել: Երբ ես
վերջին կուրսում էի, եղբայրս ամուսնացավ։
Նա կնոջ հետ տեղափոխվել է մեզ մոտ, քանի որ բնակարան վարձելը թանկ արժե։ Ես դեմ չէի:Այնուամենայնիվ, ես տանը շատ չէի
լինում: Եղբորս կինը որոշեց, որ բնակարանը իրենց է պատկանում և ես պետք է հեռանամ: Ես համաձայնվեցի միայն այն պայմա-
նով, որ նրանք ինձնից գնեին բնակարանի իմ մասը։
Բայց կինն ասաց, որ փող չունեն, երեխայի ծնվելու համար պետք է կուտակեն։ Նա ամեն ին չ անում էր, որ ես հեռանամ: Բացի այդ,
եղբայրս ամեն ինչում համաձայն էր կնոջ հետ, նա չի կարող ինքնուրույն մտածել։ Միևնույնն է, ես չեմ պատրաստվում նրանց զիջել
բնակարանը:
