Ես թոշակառու կին եմ, բայց երբ կողմնակի մարդիկ ինձ տատիկ են անվանում,շատ եմ ջղայնանում…Ես տարիքով երիտասարդ չեմ,
արդեն անցել եմ թոշակի:Սակայն ինձ այնքան էլ դուր չի գալիս,երբ անծանոթ մարդիկ ինձ տատի են անվանում:Ես սարսափելի վատ
եմ զգում ինձ դրանից, վիրավորվում եմ: Բնական է, երբ թոռ ներս են այդպես դիմում, ուրիշ բան, բայց կողմնակի մարդկ անցից այդ
բառը լսելը ցավալի է:
Առաջին անգամ այդպես ինձ դիմեցին մոտ 8 տարի առաջ, երբ գնացել էի թերապևտի մոտ: Այդ պահին դա ինձ շոկի ենթարկեց: Սա-
կայն ամենացավալին այն է, որ տատիկ ինձ անվանեց մի տղամարդ, ով ինձնից երևի 13-15 տարի էր փոքր: Այսինքն ոչ իմ որդու տա-
րիքին էր, ոչ էլ թոռանս: Մեծ մարդ է, բայց կնոջ հանդեպ զրո հարգանք:Ես ապշեցի անսպասելի դիմելաձևից, ու նույնիսկ չկարողա-
ցա համապատսխան կերպով արձագանքել:
Միայն թե մտքովս անցավ, որ ահա ես այն տարիքում եմ, որ ինձ արդեն տատիկ են անվանում:Ցավոք, հիմա էլ ավելի հաճախ եմ լս
ում իմ հասցեին նման դիմալձև: Ու հետաքրքիրն այն է, որ այդպես են ասում հիմնականում իմ հասակակից տղամարդիկ: Երբեմն
այնքան մեծ է կոպիտ պատասխանելու ցանկությունը, բայց զսպում եմ ինձ: Իսկ երբեմն էլ, երբ տրամադրությունս բարձր է, ասում
եմ.
-Հա, թոռնիկ ջան, ի՞նչ ես ուզում:
Դե իսկ հետո հետևում եմ նրանց ռեակցիային: Հիմնականում բոլորը հասկանում եմ, որ սխալ են խոսել ու ամաչում են, իսկ ոմանք էլ
ուղղակի լուռ հեռանում են:
