Ես դեռ փոքր էի, երբ մայրս հեռացավ տանից․ Չգիտեմ մեղադրեմ, թե՞․․․Միայն մի բան գիտեմ, որ հայրս ուներ իր մեղավորությունը
Մի քանի տարի առաջ ունեի շատ լավ ընտանիք: Հայրս ուներ իր փոքր բիզնեսը, բավ ականին մեծ գումար էր աշխա տում, մայրս իրավաբան էր: Սակայն ամեն ինչ մի օրում փլուզվեց… Հորս ընկեր ները նրան մի օր տար ան պոկեր-ակումբ: Հենց այդ գիշեր նա այնտեղ թողեց իր ամբողջ ամսվա աշխատած գումարը:Նա եկավ տուն միայն առա վոտյան, ասաց, որ զղջում է արածի համար և այլևս նման կերպ չի վարվի: Մայրս չբարդացրեց իրա վիճակը, պարզապես նրան տարավ քնելու:
Այդ ամիսը դժվարությամբ ապրեցինք մորս աշխատավարձով:Կարծում էինք, որ դա սխալ էր, որ էլ չի կրկնվի: Բայց մենք սխալվում էինք:Կազինոներ, դրույքներն, ազարտային խաղեր…այդ ամենը դարձավ հորս ապրե լակերպը: Եվ որ պես կանոն, մի օր մեր դուռը թակեցին երկու տղամարդիկ՝ մոտ 2 մետր հասակով, նրանք խոստացան կորցնել ինձ, եթե հայրս չտա պարտքերը: Երեկոյան պատ-մեցի հորս տեղի ունեցածի մասին, իսկ նա իմ առաջ ծնկի իջավ և սկսեց ներողություն խնդրել:
Մայրս մի կերպ էր հասցնում աշխա տել՝ մեզ պահելու և պարտ քերը տալու համար, ես ինքս էլ տարբեր աշխատանքներ էի կատա-րում, որ ինչ-որ կե րպ օգնեմ մորս:Որոշ ժամա նակ անց հայրս շատ ոգևոր ված և ուրախ եկավ տուն, ասաց, որ խոշոր գո ւմար է շահել:Մենք թեթևացած շունչ քաշեցինք, վերջապես կարող էինք փակել պարտքերը և հանգիստ ապրել…բայց նույն գիշերը հայրս պարտվեց ամբողջ գումարը…Դրանից հետո նա սկսեց գողանալ մորս աշխատավարձը, վաճառեց նրա զարդերը…
մի գեղեցիկ օր էլ մայրս աշխատանքից հետո ուղղակի տուն չեկավ…Մենք զանգեցինք բոլոր ծանոթներին, ընկերներին. նա ուղղակի անհետացել էր:Գիշերներն արթնանում էի հորս լացի ձայնից, նա օրեր շարունակ խմում և արտաս վում էր, իսկ ես նրան ատում էի դրա համար: Միայն մի լավ բան կար. նա այլևս չէր խաղում:3 ամիս անց զանգեցին ոստիկանո ւթյունից և հայտնեցին, որ մայրս գտ-նվել է, նա ինքն էր ներկայացել բաժին:
Անկեղծ ասած, չէի ուզում տեսնել նրան:Երկար մտածելուց հետո, այնուամենայնիվ, գնացի այնտեղ: Մայրս անդադար ներողություն էր խնդրում, ասաց, որ այլևս չէր դիմանում սպառնալիքներին և հորս արած ներին, ստիպված է եղել հեռ անալ քաղաքից և այնտեղ աշխատել:Հիմա արդեն երկար ժամա նակ է անցել, մորս վերջապես կարողացա ներել: Բայց մինչև մտա ծում եմ այն օրերի մասին, երբ համարում էի, որ մայրս ինչ-որ տեղ մահացած պառկած է…
