Դու քո կյանքով պարտական ես ինձ,-ասաց հայրս, այն հայրս, որը դեռ չծնված լքէլ է ինձ․․․Այժմ եկել ու ասում է, որ պարտական եմ
իրեն։16 տարեկանում իմացա, որ իմ կենսաբանական հայրը լքել է մորս իմ ծնվելուց առաջ, իսկ խորթ հորս հետ հանդիպել են, երբ
ես վեց ամսական էի։ Ինձ համար շոկ էր, որ գենետիկորեն օտար մարդը որդեգրել է ինձ և այնպես դաստիարակել, որ ես պատկե-
րացում անգամ չունեի, որ նրա հետ ազգակցական որևէ կապ չունեմ:
Մենք ամեն ինչ քննարկեցինք, և ես ասացի, որ Վլադիմիրը (դա իմ խորթ հոր անունն է) իմ սեփական հայրն է, և ես ուրիշին երբեք
չեմ ունեցել և չեմ ունենա։ Մենք չանդրադարձանք այս հարցին, քանի դեռ տեղի չունեցավ հետևյալը.Երկու շաբաթ առաջ էր․ ես
զբաղված էի տնային գործերով: Հանկարծ դուռը թակեցին. Ես նայեցի դիտակի անցքից և հարցրի, թե ով է այնտեղ: Մի տղամարդ
էր կանգնած դռան դիմաց։
Նա վատ և կեղտոտ շորերով էր, բոլորովին կնճռոտված, չսափրված տեսքով՝ ճամպրուկը ձեռքին։Նա ասաց, որ իմ հայրն է և ես շը-
փոթված անմիջապես բացեցի դուռը։
-Դե ինչ, աղջիկս, ընդունիր հայրիկիդ,- ժպտաց տղամարդն ու փորձեց մտնել բնակարան: Այդպիսի վերաբերմունքից ես պարզապես
շշմեցի։
-Կներեք, բայց հայրս ապրում է կողքի փողոցում, իսկ ես Ձեզ չեմ ճան աչում։ Սրա լսելով տղամարդը բարձր աձայն ասաց, որ ինքը
միշտ սիրել է ինձ և մորս, բայց երբ իմացել է, որ նա ամուսնացել է բաժանումից մեկ տարի էլ չանցած, որոշել է, որ ավելի լավ է մե-
զանից հեռու մնա և չխանգարի մեզ իր ներկայությամբ։ Իսկ հիմա նա օգնության կարիք ունի։
Նա ասաց, որ ինքը շատ վատ է, որ ես նրան պետք է իմ տանն ընդունեմ, որ նա բուժվի մայրաքաղաքի կլինիկայում, խնդրեց, որ նը-
րան խնամեմ, քանի որ նա իմ հայրն է։Ես լսեցի նրա խոսքերը, բայց դրանք ինձ ասես չէին հասնում, ես պարզապես ցնցված էի նման
պահվածքից։ Երբ տղամարդը տեսավ, որ ես սյան պես կանգնած եմ, սաստիկ զայրացավ։ Նա փորձեց ներխուժել բնակարան և պա-
հանջել, որ ես կատարեմ իմ երեխայական պարտականությունը։
-Ես տեսնում եմ, թե որքան լավ է մայրդ դաստիարակել քեզ, բայց դու ինձ կյանքովդ ես պարտք։ Եթե ինձ լավ ձևով ներս չթողնես, ես
քեզ դատի կտամ և այդ ժամանակ դու պարտավոր կլինես աջակցել ինձ։
Լսելով այդ խոսքերը ես զայրույթից դուրս հրեցի այդ տղամա րդուն դռան շեմքից ու շրխկացրեցի դուռը։ Ես սկսեցի բղավել, որ նա
ինձ համար հայր չէ, և որ նա պետք է վերադառնա այնտեղ, որտեղից եկել է, որ իմ իսկա կան հայրը միշտ ինձ հետ է, և և Ես նրան
ոչինչ պարտք չեմ:
Տղամարդը հեռացավ և ասաց,որ կթողնի իր հասցեն փոստարկղում, որպեսզի ես կարողանամ օգնել իրեն՝ ավելի լավ մտածելուց հե-
տո: Ամբողջ օրը հեկեկում էի։ Իսկ երեկոյան ծնողներիս պատմեցի կատարվածի մասին։ Նրանք ինձ աջակցեցին և ասացին, որ կլի-
նի այնպես, ինչպես ես կորոշեմ։ Բայց ես չեմ պատրաստվում օգնել նրան, այդ մարդն իմ հայրը չէ։
