Դու գիտես, որ առանց թթվասերի բորշ չեմ ուտում,-ասաց ամուսինս ու․․․Այն, ինչ տեղի ունեցավ դրանից հետո, ինձ համար ուղղակի
անակնկալ էր։Ես ամուսնալուծված եմ, առաջին ամուսնությունս անհաջող էր։ Ես նույնիսկ չեմ ուզում նրա մասին մտածել։ Ես արդեն
մտածում էի, որ այլեւս չեմ ամուս նանալու։ Բայց հետո հանդիպեցի Անդրեյին։
Նա ինձ լրիվ ուրիշ թվաց։ Ուստի, երբ Կարենը ինձ ամուսնության առաջարկ արեց ես համա ձայնեցի։ Մենք միասին ապրում ենք մեկ
տարուց մի փոքր ավել։ Երեկ ես շատ գործ ունեի, ուստի մնացի ֆիրմայում և սովորականից ուշ վերադարձա տուն։ Տանը եղած ապ-
րանքներից ես արագ բորշ եփեցի ամուսնուս համար։Կարենը աշխատանքից տուն եկավ, մտավ խոհանոց, նայեց թավայի մեջ։
Այնտեղ տաք և ախորժելի բորշ էր։ Ես աշխատում էի համակարգչի առաջ նստած, բայց սենյակից դուրս եկա ու հարցրեցի.
-Բարև, կճաշե՞ս:
-Կճաշեմ, ուղղակի կփոխվեմ ու ձեռքերս կլվանամ,- պատասխանեց նա։ Ես սկսեցի արագ սեղան դնել. հացը կտրեցի, մանանեխը
դրեցի, հետո նյարդայնացած հիշեցի, որ մոռացել եմ թթվասեր գնել։
-Կարեն, ես մոռացել եմ թթվասեր գնել»,-ասացի ես: Ամուսնուս հոնքերը հավաքվեցին քթի վերևում ու հայացքը մռայլ դարձավ.
-Դու գիտես, որ առանց թթվասերի բորշչ չեմ ուտում ,- ասաց նա ինձ կոշտ ու կոպիտ տոնով։Ու թեև սենյակում ինձ շտապ աշխա-
տանք էր սպասում, ես, փորձելով շտկել անհարմար իրավիճակը, ասացի, որ հիմա արագ կվազեմ խանութ և թթվասեր կգնեմ։ Կա-
րենը երկար նայեց ինձ, հետո այնպես ծիծաղեց, որ պատերը սկսեցին դղրդալ։
Ես չհասկացա, թե ինչ է կատարվում նրա հետ, բայց նա միայն սիրալիր ասաց ինձ.
-Այսքան ժամանակ մենք ապրում ենք միասին, բայց դու իմ լուրջն ու կատակները դեռ չես տարբերում:
Ես նստած էի սեղանի մոտ և նայում էի ամուս նուս, ով ուրախ էր բորշչ ուտել առանց թթվասերի, և մտքերս սահուն վերադարձան
անցյալ։ Մեկ այլ բնակարան, նախկին ամուսին, ճաշ. Այդ անգամ ես ձուկ էի պատրաստել և, ըստ երևույթին, թեփուկները լավ չէի
մաքրել։Նախկին ամուսինս ձուկը գցեց հատակին, իսկ ափսեն թռավ նետեց երեսիս։
Ես սովոր եմ ամեն ինչում ենթարկվել ամուսնուս։ Նա ինձ համար այդպես ապրեց երեք տարի, բայց մենք բաժանվեցինք քանզի նա
անտանելի էր դառնում : Դրանից հետո ինձ հետ կատարվածի մասին մտածեցի. «Նոյնն է, թե ոչ։ Բայց հետո ես հանդիպեցի Կարե-
նին և հասկացա, որ աշխարհում կան տղամարդիկ՝ բարի, սիրալիր, հոգատար:
-Դե, այո, ուր ենք գնում: Ասում եմ՝ որտե՞ղ ենք արձակուրդ գնալու։
Այս խոքերով Կարենը ընդհատեց մտքերիս հորձանուտը։ Իսկ ես, վատ հիշողությ ուններից ուշքի գալով, նոր հասկ ացա, թե որքան
հաճելի է նրա նմանի կողքին լինելը։ Նա մի ափսե բորշչ կերավ առանց թթվա սերի,ավելին ու ասաց, որ ես աշխարհի լավագույն տն
ային տնտեսուհին եմ։
