Դեռևս 10 տարեկան հասակից այս տղան խնամում էր կուրացած մորը, իսկ հիմա նա․․․ Այս կնոջը կարելի պարզապես նախանձել։
Սվետլանա Տրուբնիկովան և նրա որդին Իգորը ապրում են Վորոնեժի մարզի գյուղերից մեկում: Կինը հաշմ անդամ է, նա չի տեսնում
և չունի երկու ոտք: Մայրը և որդին ապրում են միասին: Նախկինում Սվետլանան ամուսին ուներ, ով երբ իմացավ, որ կինը լուրջ առ
ողջական խնդիրներ ունի, վերցրեց իրենց ավագ դստերը և հեռացավ, քանի որ աղջիկը չէր կարող ինչ-ինչ պատճառներով հոգ տա-
նել մոր մասին:
Սկզբում Սվետլանայի մոտ ամեն ինչ լավ էր, նա ծանոթացավ մի տղամարդու հետ, ում հետ ամուսնացավ և նրանք որդի ունեցան,
բայց առող ջական վատթարացած խնդիրները վախեցրին ամուսնուն և նա թողեց ընտանիքը:Սվետլանան մնաց փոքրիկ որդու և
հաշմա նդամության հետ միայնակ:Երբ Իգորը մի փոքր մեծացավ,նա մոր խնամքը իր վրա վերցրեց: Մեր <<գեղեցիկ>> կառավա-
րությունը, ինչպես միշտ, չնչին նպաստ է հատկացրել։ Սվետլանան և Իգորը կարողացան գոյատևել միայն այն պատճառով, որ իրե
նց իրավիճակի մասին մարդիկ իմացան:
Այդ ժամանակ նրանց կյանքը սկսեց ինչ-որ կերպ նմանվել մարդկային կյանքի։ Նրանց ընտանիքին անհրաժեշտ պարագաներ նվիրե-
ցին: Տրուբնիկովների ընտանիքին բնակարան հատկացրեցին։Այն հատկացրել է մի բարեգործական հիմնադրամ:Նրանք նաև վճա-
րել են Սվետլանայի արտերկրում բու ժման համար, գնել պրոթեզներ և կինը կարողացել է կրկին քայլել ։Այնուհետև Իգորը որոշեց
գնալ պարտքը տալ հայրենիքին: Ծառայությունը ավարտելուց հետո նա վերադարձավ հայրենի եզերք: Սվետլանան և Իգորը որոշել
են մնալ իրենց գյուղում և չեն տեղափոխվել քաղաք:
Երիտասարդը աշխատանք է գտել և այժմ ընտանիքի մոտ քիչ թե շատ նորմալ վիճակ է, եթե կարելի է այդպես անվանել։ Սվետլանա-
յին վճարում են կոպեկներ որպես թոշակ, սակայն կա բանջարանոց ։ Իգորը ամբողջ աշխատավարձը միշտ բերում է տուն: Գուցե
նրանք իրենց բնակարանը քաղաքում վարձով են տվել, որպեսզի ավելի հեշտ լինի ապրել։Ամեն դեպքում, Սվետլանան ու նրա որդին
ապրում են որոշ չափով լավ: Իհարկե, եթե նրանք ապրեին եվրոպական երկրում, ապա նրանց կյանքը մի քանի անգամ ավելի հար-
մարավետ ու ապահով կլիներ ։
