Առաջին հղիություն, ուրախություն, ցնծություն, բայց․․․Հենց ՈՒՀՁ հետազոտության ժամանակ բժիշ կները սկսեցին համոզել, որ
հրաժարվենք երեխայից։Հղիության ժամանակ կինս հարյուրավոր անալիզներ էր հանձնում: Մի օր դրանցից մեկի պատասխանները
ցույց տվեցին, որ մեր երեխան հիվանդ է ծնվելու…
Մենք անհանգստացանք, և ոչ իզուր: Բոլոր հետագա հետազո տությունները ցույց տվեցին, որ երեխան 95% հավանականությամբ
ծնվելու է Դաունի համախտանիշով:Մեզ համար դա մեծ շոկ էր: Երկուսս էլ երիտասարդ ենք, չունենք վնասակար սովորություններ,
և ահա այսպիսի բան…
Բժիշկների կանխատեսումները չէին մխիթա րում, բոլորը միաձայն պնդում էին՝ ավելի լավ է երեխ այից հրաժարվել, դեռ կունենաք
առողջ երեխաներ, ձեր կյանքը մի կործանեք…Մեր երկուսի ծնողներն էլ նույն կարծիքի էին… Իսկ մենք որոշեցինք. դա մեր երեխան
է, ինչպիսին էլ որ լինի:
Այժմ նա արդեն 4 տարեկան է: Տղա է: Սիրում է մեքենաներ և բոլորից լավ է տարբերում դրանց մակնիշները: Ծիծաղում է, երբ հա-
կասում է մեզ և չի լսում:Ծնվեց ինքը բոլորի կանխատեսումներին հակասելով՝ բացարձակ առողջ…
