Առաջին անգամ ամուսնացա, երբ դեռ 18 տարեկան էի, բայց անհաջող․ 2-րդ անգամ ամուսնացա ինձա․ Դրանից հետո ինձ հա-մար շատ կարևոր բան հասկացա․․․նից տարիքով շատ մեծ տղամարդու հետ։Ես առաջին անգամ ամուսնացա, երբ ընդամենը 18 տարեկան էի: Ամուսինս մեծ էր ինձանից ընդամենը 2 տարով: Երկուսս էլ երիտասարդ էինք, ամուսնացել էինք սիրելով: Սակայն շուտով հասկացանք, որ մի քիչ շտապել ենք:
Մենք պատրաստ չէինք նման պատասխանատվության, սակայն իմացա, որ…հղի եմ:Ցավալին այն է, որ երեխայի ծնունդից հետո ամուսինս ընդհան րապես չփոխվեց, չէր համա կարերպվում այն մտքի հետ, որ արդեն ըն տանիք ունի: Նա դեռ ուզում էր ազատ կյանքը վայելել, ուրախանալ, իսկ ես առավոտից երեկո տանն էի:Որոշ ժամանակ անց որոշեցինք ամուսնալուծվել: ՄԵզ այլևս ո-չինչ չէր կապում: Երեխաս ամբողջ օրն ինձ հետ էր և հոր հետ կապվածություն չուներ:
Մենք երկուսս էլ գիտակցում էինք, որ մեր նախկին սիրուց ոչինչ չի մնացել:Ես տեղափոխվեցի ուրիշ քաղաք, որպիսի նոր կյանք սկսեմ: Լավ մանկապարտեզ գտա, ինքս ընդունվեցի աշխատանքի:Մի օր մանկապարտեզում հանդիպեցի մի շատ հետաքրքիր տղամարդու: Ես զգացի, որ նա բավականին մեծ է տարիքով, սակայն դա ինձ նույնիսկ դուր եկավ: Մենք ծանոթացանք, իսկ ժա-մանակի ընթացքում սկսեցինք ավելի մտերիմ շփվել: Ես վստահ էի, որ նա ազատ տղամարդ է, քանի որ մատանի չէր կրում:
Մի քանի շաբաթ անց Արմենն ինձ հետ անկեղծացավ. նրա կինը մահացել է մի քանի տարի առաջ, իսկ մանկապարտեզ նա բե-րում է ոչ թե իր դստերը, այլ…թոռնուհուն:Պարզվեց, որ մեր տարիքային տարբերությունը 30 տարի է:Ինձ դուր է գալիս գիտակ-ցել, որ իմ կողքին հասուն տղամարդ է: Ի դեպ, նա շատ լավ տեսք ունի: Այժմ մենք միասին ենք ապրում, և չնայած մեր մեծ տարի-քային տարբերությանը՝ մենք համերաշխ ենք ապրում:
