Անպիտանի մեկն ես, ոնց ճաշ ես եփում, այնպես էլ․․․Սկեսուրիս պահվածքը արդեն անտանելի է, չգիտեմ ինչ անեմ։Ամուսնուս ծնող-
ները երեք երեխա ունեին՝ ամուսնուս ավագ եղբայրը, քույրը և ամուսինս: Քույրը ամուսնուցս 9 տարով մեծ է, իսկ եղբայրը ՝ 13 տա-
րով: Այն ժամանակ, երբ մենք որոշեցինք ամուսնանալ, ամուսնուս ծնողները երկար ժամանակ չէին աշխատում և ակտիվ ժամանակ
էին անցկացնում հարազատների և ընկերների հետ շփման մեջ:
Բացի այդ, նրանք մեծ ուշադրություն էին դարձնում իրենց երեխաներին, հատկապես ամուսնուս, քանի որ նա իրենց կրտսեր որդին
է: Սկզբում ես դա նորմալ էի ընդունում, ես սար սափելի ոչինչ չէի տեսնում դրանում, բայց հետագայում ամեն ինչ փոխվեց: Ամուսինս
չափահաս և անկախ տղամարդ է, ով պատրաստվում էր ամուսնանալ, բայց չնայած դրան, մայրն ու հայրը չափազանց հոգ էին տա-
նում նրա մասին:
Ծնողները անընդհատ հարցնում էին իմ Օլեգին իր գործերի և ինձ հետ հարաբերությունների մասին, այնուհետև խորհուրդ էին տա
լիս, թե ինչպես լավագույնս վարվել տվյալ իրավիճակում: Չգիտես ինչու, Օլեգի ծնողները որոշեցին,որ նա պետք է ամուսնանա ուրիշ
աղջկա հետ՝ Մարինայի, ով իրենց կարծիքով նրա համար իդեալական հարսնացու է: Նրանք փորձում էին իրենց որդուն բացատրել,
որ Մարինան իդեալական կին է և ամեն գնով փորձում էին Մարինային ծանոթացնել իրենց որդու հետ:
Իհարկե, ինձ դուր չեկավ ամուսնուս ծնողների այս վերաբերմունքը, քանի որ դրանով նրանք ցույց տվեցին իրենց անհարգալից վե-
րաբերմունքը իմ նկատմամբ և մենք ջերմ հարաբերությունների մեջ չէինք:Մի օր ամուսինս խնդրեց, որ իր ծնողներին տանեմ կա-
յարան, քանի որ ինքը զբաղված էր աշխատանքով: Իհարկե, ես պատասխանեցի ամուսնուս խնդրանքին: Կայարանից մինչև մեր
տուն հեռավորությունը մոտ 40 կիլոմետր էր:
Ճանապարհին անսպասելի իրավիճակ ստեղծվեց, և ես ստիպված էի կտրուկ մանևրել մեքենաների միջև: Ամուսնուս մայրը ասաց.
Լսիր, աղջիկ, դու ոչ վարել գիտես, ոչ եփել գիտես, անպիտանի մեկն ես, այ Մարինան, հոյակապ վարորդ է, ճանապարհին զգում է
ինչպես ձուկը ջրում: Ու սկսեց գովել Մարինային:
Եվ նրանք ամուսնու հետ սկսեցին համեմատել մեզ, իհարկե, ոչ իմ օգտին: Այս պա-հին համբերությունս ամբողջությամբ սպառվեց:
Ես կանգնեցրի մեքենան ու ասացի. Զանգեք այդ Մարինային և խնդրեք, որ գա ու ձեզ հասցնի կայարան: Չգիտեմ, արդյոք ճիշտ եմ
վարվել, բայց այդ պահին համբերությունս հատավ, ես այլևս չեմ դիմանա նման վերաբերմունքին:
