Ամnւսինս չէր հավաsում, որ նnրածին դստերս հայրը ինքն է․ Լuելով բժշկի խnսքերը` nւղղակի կnրցրեց ինքնաsիրապեsումը․․․Ամու-
սինը չէր հավատում, որ նորածին դուստրն իրենից է․ իսկ երբ լսեց բժ շկի խոսքերը, ուղղակի կորցրեց խոսելու ունակությունը։ Ամու-
սինը տեսնելով նորածին դստերը այլայլվեց, բազուկի պես կարմրեց ու ասաց, որ դա իր երեխան չէ:
Նա այնպիսի հայացքով նայեց կնոջը,որ խեղճը քարացավ: Ամուսինը վրդովված քայլերն ուղղեց բժշկի սենյակ:Նա մտավ առանց թա-
կելու, աչքերը կարմրած.
«Բժիշկ, — ասաց նա հևալով, -Չգիտեմ ինչպես ասեմ։ Կինս ինձ խ աբել է, այդ երեխան չի կարող իմը լինել: Երեխան կարմրահեր
է:
«Անհեթեթություն», — պատասխանեց բժ իշկը: «Նույնիսկ եթե դու և քո կինը սև մազեր ունենաք, հնարավոր է, որ քո նախնիներից
ոմանք կարմիր մազեր են ունեցել։ — Ոչ, բժ իշկ, մեր ընտանիքում բոլորս սևահեր ենք, պապս, նրա պապը, նրա նախապապը,- պն-
դեց տղամարդը։
-Դե, ուրեմն թույլ տվեք ձեզ մի փոքրիկ հարց տալ. Որքա՞ն հաճախ եք սիրով զբաղվում,-հարցրեց բժիշկը:Տղամարդը մի փոքր շփոթ-
ված պատասխանեց.
-Իսկ դա կապ ունի՞:
-Խնդրում եմ պատասխանեք, — պնդեց բժի շկը:
-Ես շատ հոգնած եմ վերադառնում աշխատանքից, ուստի ամիսը մեկ-երկու անգամ:
-Ուրեմն վերջ, — վստահ ասաց բժիշկը, — Ժանգոտ է։
