Ամուսնուս հետ համատեղ ապրել եմ 7 տարի․ Այդ տարիների ընթացքում շատ-շատ բաների միջով ենք անցել․․․Նրանից ամեն ինչ կսպասեի, բայց ոչ սա․․․

Ամուսնուս հետ համատեղ ապրել եմ 7 տարի․ Այդ տարիների ընթաց քում շատ բաների միջով ենք անցել․ Նրանից ամեն ինչ կսպա-
սեի, բայց ոչ սա․․․Աշնուն … Անձրևոտ, և ցուրտ եղանակ: Երրորդ օրն անձրևը թափվում է պատուհանից դուրս: Ես ուզում եմ տաք
ծածկոցով փաթաթվել անուշաբույր սուրճի տաք բաժակով և այլևս չնայել պատուհանից:Դիանան ցնցվեց անսպասելի հեռախոսա-
զանգից, գրեթե կեսգիշեր էր… «Ո՞վ է սա: Միգուցե ինչ-որ բան է մայրիկի հետ պատահել», — կինը վախեցավ:

-Այո, լսում եմ,- Անհանգիստ ասաց նա։

Դիանա, կներես ուշ ժամի զանգելու համ ար, Ինձ պետք է ամուսնության վկայ ականը: Ես մոռացա դրա մասին, երբ հեռացա։

— Հենց հիմա՞։ Գիշերվա կեսի՞ն: Մենք վաղը կհանդիպենք դատա րանում: Ես քեզ կտամ փաստաթուղթը:

— Ոչ: Դու հնարավոր է մոռանաս այն: Դա ինձ համար շատ կարևոր է, որպեսզի մեզ վաղը բաժանեն: Ես հիմա կգամ դրա հետևից:

-Ոչ ես մենակ չեմ, հիմա չգաս։

-Ի՞նչ է նշանակում հիմա մենակ չեմ։

Դա քո գործը չէ։ Գնա մոտակա սրճ արան, և ես թղթերը կբե րեմ այնտեղ։

Կինը վազեց հայելու առաջ: Չնայած Ռուս լանը նախկին է, բայց նա պետք է հաս կանա, թե ում է կորցրել: Նրանք անսպ ասելիորեն
բաժանվեցին: Հանգիստ, փոխադարձ ցանկությամբ:

Զույգը միասին ապրել է յոթ տարի: Դիանան շատ բան էր սպասում իր ամուսնուց, բայց ոչ դավաճանություն։ Երբ իմացավ, որ Ռուս-
լանը վազում է իր երիտասարդ սիրուհու մոտ, նա առաջինն էր, ով առաջարկեց ամո ւսնալուծվել։Կինը սպաս ում էր ինչ-որ բացատ-
րությունների, ներողո ւթյուն խնդրելու: Բայց ամո ւսինն այլ կերպ էր գործում: Նա հապ ճեպ հավա քեց իրերը և հեռացավ առանց
նույնիսկ հրաժեշտ տալու:

— Արի, Ջեք: Կտեսնես քո տիրոջը, — կինը դիմեց Լաբրադոր շանը: Նա ավելի շուտ ծալեց պոչը և արագ վազեց դեպի առջևի դուռը:

-Ջեք: Իմ տղա: Որքան ուրախ եմ,- Ռուսլանը գրկեց շանը: Շունն ուրախությամբ լիզեց տիրոջ դեմքը: — Ողջույն, Դին: Ցավում եմ, որ
այս եղանակին ստիպված եղար դուրս գալ …

-Ոչինչ, դու ինձ նեղություն չես տվել: Ես ոչ թե քեզ համար եմ դուրս եկել, այլ որպ եսզի քայլեցնեմ շանը: Ասաց կինը հպարտությամբ.

— Կարո՞ղ ենք գնալ սրճարան: Արի մի բաժակ սուրճ կամ թեյ խմենք: Ես շատ եմ կարոտում Ջեքին… ուզում էի որոշ ժամանակ լինել
նրա կողքին:

-Մենք չենք կարող սրճարան մտնել շան հետ միասին։

-Բայց գիշեր է, շատ հաճախորդներ չեն լինի,- Ասաց տամարդը, աչքերը արագ թարթելով։

Փոքր վարձավճարով ՝ դռնապանը թույլ տվեց գիշերային այցելուներին շան հետ միասին մտնել սրճարան: Նրանք նստեցին սեղանի
մոտ և սպասեցին իրենց պատվերին:

— Կներեք, բայց կինս թեյը կաթով է սիրում: Մի փոքր ավելացրեք խնդրում եմ: — Ռուսլանը դիմեց մատուցողին:

Նախկին կինը,- Ասաց Դիանան։

-Դեռ ներկայիս։ Այսօր մեր վերջին գիշերն է բաժանությունից առաջ։

Ջեքը պառկեց տիրոջ ոտեքրի առաջ և խաղաղ քնեց: Զույգը քննարկեց վաղվա ամուսնալուծությունը: Հանկարծ խաղաղ մթնոլորտը
խաթարվեց մի քանի հարբած հաճախորդների կողմից: Երիտաս արդները, հազիվ էին կանգ նում ոտքի վրա, և մատուցողից խմիչք
էին պահանջում:

— Ներողություն. Դուք սխալ հաս ցեով եք եկել: Մենզ մոտ միայն սրճ արան է, այստ եղ չկան ալկո հոլային խմիչքներ: Միայն թեյ ու
սուրճ, — նրբանկ ատորեն բացատրեց մատուցողը:

— Ի՞նչ ես խոսում։ Ի՞նչ սրճարան: Արագորեն լցրու ինչ-որ բան, հակ առակ դեպքում մենք այստեղ ամեն ինչ կավիրենք:

Դիանան տեսավ, թե ինչպես սկսեցին խաղալ Ռուսլանի դեմքի այտոսկրերը:

— Տղերք: Ժամանակը չէ՞, որ դուք տուն գնաք: Ձեր ծնողներդ հավանաբար մտահոգված են, որ այս ուշ ժամին դրսում եք, — Բարձր
ասաց Ռուսլանը:

— Հեյ,հոպար… Վերցրու հավիդ և ինքդ էլ գնա տուն,- Ասաց խուլիգաններից մեկը:

Տղամարդը արագ կանգնեց տեղում։ Նա ուներ անհագ ցանկո ւթյուն, այդ լակոտներին սրճարանից դուրս հանելու, բայց այդ պահին
ներս մտավ մի ոստիկան և դուրս հանեց նրանց։ Դիանան բարկա ցավ նրա վրա, ասելով, որ ինչպես միշտ քիթը խոթում է ուրիշների
գործերի մեջ։

-Ես պարզապես չեմ կարող հանգիստ նստել իմ տեղում, երբ ինչ-որ մեկը փորձում է քեզ նեղացնել,- Ասաց Ռուսլանը, և իչեցրեց հա-
յացքը դեպի հատակը։

-Հիշեցի մեր առաջին հանդիպումը,քանի որ հենց նման խուլիգանների շնորհիվ մենք ծանոթացանք յոթ տարի առաջ,- Ժպտաց Դիա-
նան։

Ամուսինները ծիծաղեցին և հիշեցին իրենց կյանքի երջանիկ օրերը։ Ինչ-որ պահի նրանք մոռացան, որ մի քանի ժամից պետք է օրի-
նականապես ամուսնալուծվեն։ Ռուսլանը մոտեցավ Դիանային և ծնկի եկավ նրա առաջ։

-Ինչ ես անում, կանգնիր հենց հիմա,- Կամաց ասաց Կինը։

-Չեմ կանգնում, կմնամ այսպես, մինչև որ ինձ ներես։

-Ռուսլան մի խայտառակիր ինձ, ես հենց հիմա կգնամ այստեղից։

-Սիրելիս ես միայն նոր եմ հասկանում, թե որքան թանկ ես դու ինձ համար։Ես վախեցա, որ այդ տղաները կմոտենան քեզ և կնեղաց
-նեն, իսկ ես քո կողքին չեմ լինի։ Դին ես քեզ շատ եմ սիրում։

-Կանգնիր, գնանք տուն,- Ասաց կինը ժպտալով։

Նրանք դուրս եկան սրճարանից և իրար գրկած քայլեցին դատարկ փղոցով։ Ջեքը վազում էր նրանց դիմաց, և հասկանում էր, որ իր
կյանքում նորից կլինեն երկու սիրելի տերերը։