Ամուսնուս հետ կարճ ժամանակով բաժանվելը կարծես թե հանգեցնում է ամուսնալուծության․ Ես սկսել եմ նրան չվստահել, որով-
հետև․․․Մարդկային կյանքի դժվարությունները սովորական երևույթ են դարձել։ Բայց երբեմն իսկական սև շերտ է առաջանում, երբ
բացարձակապես ամեն ինչ դուրս է գալիս վերահսկողությունից, իսկ հարազատներն ու ընկերները միայն յուղ են լցնում կրակի վրա։
Հենց այս իրավիճակում է հայտնվել մեր այսօրվա պատմության հերոսուհին։
Նադիան իր կամքով չէր հայտնվել արտասահմանում։ Դժվար ադապտացիան և երկար աշխատանք փնտրելը կնոջից խլեցին ողջ
ուժերը: Իսկ հետո լուր եկավ հայրենիքից. Ինչու՞ հերոսուհին այլևս չի տեսնում տուն վերադառնալու ճանապարհը, կարդացեք հոդ-
վածում:
ԴԺՎԱՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ՄԱՐԴՈՒ ԿՅԱՆՔՈՒՄ
Ես չէի ուզում հեռանալ հայրենի երկրից, բայց հանգամանքներն այլ էին։ Ամուսինս պնդեց, որ նախ որդուս հետ գնամ արտերկիր,
իսկ որոշ ժամանակ անց՝ ավարտելով իր աշխատանքը, նա նույնպես կգա մեզ մոտ և մենք այնտեղ նոր կյանք կսկսենք։ Ես համա-
ձայնեցի նրա հետ և որդուս հետ գնացի Լեհաստան։Այնտեղ բարեկամներ ու ընկերներ չունենք։ Եվ ես ինքս երբեք այդքան հեռու չէի
գնացել։ Հետևաբար, դժվարությունները սկսվեցին այն փուլից, երբ ես և որդիս՝ Վահեն նոր էինք հասնում Վարշավա։
Որոշեցինք, որ լավագույնը մայրաքաղաքում հաստատվելն է, այնտեղ ավելի շատ հնարավորություններ կլինեն: Բայց որքա՜ն սխալ
էի ես։Կիսով չափ տեղավորվեցինք ինչ-որ հանրակացարանում։ Սկսեցինք փաստաթղթեր կազմել։ Հետո անմիջապես որոշեցի աշ-
խատանք փնտրել։ Միաժամանակ փորձում էի լեզուն սովորել։ Բայց ինձ համար շատ դժվար էր, իսկ երեխաս պետք է դպրոց գնար։
Իսկ երբ դիմում էի հարազատներիս՝ նրանց հետ կիսվելու համար, նրանք միայն վրդովվում էին՝ ասելով, որ այստեղ մենք հանգիստ
ու ապահով կյանքով կապրենք։Անկեղծ ասած, սա ինձ շատ վրդովեցրեց։ Մայրիկս չէր հասկանում, որ այստեղ մենակ լինելն աներև-
ակայելի դժվար է։ Ես ու տղաս ֆինանսական աջակցություն չունենք։ Դուրս գալու համար պետք էր միլիոնավոր ճանապարհներ
մտածել: Ես ուղղակի չէի դիմանում։
Մեր գնալուց մեկ ամիս անց ամուսինս հայտնեց, որ իրեն ազատել են աշխատանքից։ Գիտեմ, որ նրա համար էլ էր դժվար։ Ես ստիպ
ված էի ընդունվել ցանկացած աշխատանքի միայն թե կարողանայինք գոյատևել: Ուստի ես Կարենի վրա ճնշում չէի գործադրու, ես
հավատում էի նրա յուրաքանչյուր խոսքին։ Բայց ինչ-որ պահի ամուսինս սկսեց ասել, որ ես պետք է օգնեմ իրեն, քանի որ այժմ ար-
տասահմանում եմ և հաստատ շատ գումար կունենամ։
Ինչպե՞ս կարող էր նա չհասկանալ, որ ես այստեղ փողի մեջ չեմ լողում, այլ ամեն օր ուղիներ եմ փնտրում ինձ ու որդուս կյանքը հեշ-
տացնելու համար։ Եվ ես դեռ բախտավոր եմ․ Ես հանդիպեցի մի լեհ կնոջ: Նա գիտի իմ պատմության մասին, օգնում է մեզ սովորել
լեհերեն և ինձ համան աշխատանք է գտել։
Բայց մի օր հորեղբայրս զանգեց և ասաց, որ Կարենը խաբում է ինձ: Նա ասաց, որ մեր տուն գնալով ամուսնուս տեսել է ինչ-որ կնոջ
հետ։ Չգիտեմ ինչ անել. Կարենը հերքում է ամեն ինչ, ասում է,որ հորեղբայրս գլխի հետ կապված խնդիրներ ունի։Ամուսինս կարծում
է, որ ես խելագարվում եմ մանրուքների պատճառով։ Իսկ երբ ասում եմ, որ ուզում եմ վերադառնալ, նա պնդում է, որ որդուս հետ
մնամ Լեհաստանում, որ մի քանի օր անց նա նույնպես կգա մեզ մոտ։ Ինչու՞ այս ամենը պատահեց ինձ հետ:
Չգիտեմ, թե ում հավա-տամ․․․
