Ամուսինս ամեն ամիս գումար է տալիս ծնողներին, բայց հենց հերթը հասնում է ինձ ասում է փող չկա․․․Նաստյան և Կիրիլը 5 տարիէ ամուսնացած են և մեծացնում են իրենց մեկուկես տարեկան որդուն: Նաստյան ծննդաբերության արձակուրդի մեջ է: Ամուսինը շատ չի վաստակում: Նրա աշխատավարձը հերիքում է միայն հիպո թեկային վարկի վճարմանը, իսկ մնացած գումարը ծախսվում է երե-խայի և սննդի համար:
Բայց վերջերս նրա թոշակառու ծնող ները գնա լով ավելի շատ են գումար պահան ջում ամուս նուցս:Ահա թե ինչ է ասում Նաստյան. «Ամուսինս միշտ փորձում էր ֆինանսական օգնություն ցույց տալ իր ծնողներին, բայց վերջերս նրանք պարզապես սկսեցին նրանից պարբերաբար գումար խնդրել: Ես չեմ ասում, որ պետք է դադարենք օգնել նրանց, ընդհակառակը, երբ ամուսինս լավ գո ւմար էր վաստակում, և մենք դեռ հիփոթեկային վարկ չունեինք, ես միշտ նրան առա ջարկում էի, որ գնանք իր ծնողների համար նոր թեյնիկ կամ խոտհնձիչ գնելու:
Իմ ամուսնու ծնողները ապրում են իրենց տանը, իսկ մենք առանձին: Մենք հիփոթեքային վարկի շնորհիվ ձեռք բերեցինք մեր բնա-կարանը, և ինքներդ էլ գիտեք, թե որքան բան է անհրաժեշտ նոր բնակարանում, ունենք մեծացող երեխա, իսկ իմ մասին դեռ լռում եմ: Բայց սա սխալ է:Ես ինքս եմ որոշելում, թե ում և ինչքան գումար պետք է տամ․Ամուսինս, ի դեպ, դեռ ունի մի եղբայր, որը վաս-տակում և ապրում է ծնողների հետ: Արդյո՞ք նա չի կարողանում օգնել իր ծնողներին: իսկ իրենք։ Ինչու՜ են նրանք այդքան անխռով ու հանդուգն պահում իրենց: Երբ մենք ինքներս պարզապես ավել գումար չունենք։
Մենք տալիս ենք նրանց անգամ ամենա վերջին կոպեկը՝ մեզանից կտրելով: Իմ ծնող ներն ընդհակ առակը, փորձում են օգնել մեզ ՝ տեսնելով, թե որքան դժվար է մեզ համար, չնայած նրանք նույնպես վարկեր ունենում: Մի անգամ ես փորձեցի Կիրիլի հետ զրուցել նրա ծնողների մասին, բայց ի պատասխան ես լսեցի միայն, որ ծնողների հետ նրա հարաբերություններում չպետք է քիթս խցկեմ, նա է վաստակողը, ուրեմն ինքն էլ կորոշի, թե ում և ինչքան փող տա:
Բայց ինչ անել, եթե այդպիսի ֆինանսական աջակցությունը վնասում է մեր ընտանիքին։ Նա հիմա այնքան էլ չի վաստակում, որ մի-անգամից կարղանա պահել երկու ընտանիքի։Ես չեմ ուզում վիճել նրանց հետ, այնպես որ չգիտեմ, թե ինչպես լավագույն դեպքում նրան ասեմ, որ դա սխալ է, որ մենք ունենք ընտանիք և մեր կյանքի սեփական ծրագրերը: Երբ ես ամուսնուցս գումար եմ խնդրում ամենաանհրաժեշտ բաների համար, նա է ինձ ասում է.
«Նաստյա, մենք կգնենք ամեն ինչ, բայց ոչ հիմա: Դու միքիչ համբերիր, մենք հիփոտեք ենք վճարում, ինքդ էլ գիտես։ Երեխան էլ մե-ծանում է, նրան միշտ ինչ-որ բան է անհրաժեշտ։ Այժմ մենք պետք է խնայենք յուրաքանչյուր կոպեկը»:Ստացվում է, որ ինձ համար նա ափսոսում է իր գումարը, իսկ իր ծնողներին կտա անգամ ամենավերջին կոպեկը։ Ի՜նչ պետք է անեմ։ Լռեմ և համբերեմ: Դա ինձ նյարդայնացնում է: Ես չեմ ուզում վիճել ամուսնուս հետ, բայց ինչպես բացատրեմ, որ նա ինձ ճիշտ հասկանա:
