Տանս մաքրուհին իմանալով, որ կինս հաշմանդամ է, «Աչք էր դրել» իմ վրա․․․Այն ինչ արեցի ես, սառղ ցնցուղ էր և՛ կնոջս, և՛ մաքրու-
հուս համար։Վերջին ափսեներն ու բաժակները դնելով աման լվացող մեքենայի մեջ ՝ Ալինան նստեց աթոռին ու ձգեց ոտքերը ։ Այժմ
նա կարող էր մի փոքր հանգստանալ: Տանտերը գնացել էր աշխատանքի, իսկ տանտիրուհին կես օր կխնամի իր ծաղիկները: Չնայ-
ած Ալինան վերջերս էր հայտնվել այս ընտանիքում, բայց արդեն լիովին հարմարվել էր:
Նրան վարձել են գործակալության միջոցով։ Նա հայտնվել էր կատարյալ ընտանիքում, նման հաջողություն հենց այնպես չի պատա-
հում: Ալինան վաղուց հետաքրքրված էր տարբեր տարբերակներով և սա առավել խոստումնալիցն էր: Վիտալի Եվգենևիչը խոշոր հոլ
դինգի տնօրեն էր և սեփականատեր: Նա դեռ ծեր չէր, բայց արդեն բավականին պատկառելի տարիք ունի:Նա նախընտրում էր գոր-
ծերը ինքնուրույն վարել։
Նրա կինը ՝ Վերոնիկա Անդրեևնան դեռ բավականին երիտասարդ էր և բավականին գրավիչ։ Սակայն նրանք տասնհինգ տարի միա-
սին են եղել և նման ժամանակահատվածում,նույնիսկ շատ գրավիչ կինը ձանձրացնում է:Սա էր պատճառը, որ նա այդքան նպատա-
կաուղղված նետվեց աշխատելու որպես տնային տնտեսուհի այս ընտանիքում: Նախորդ տնային տնտեսուհու մոտ ինչ-որ անհետա-
ձգելի գործեր են եղել:
Նրա քրոջ առողջությունը վատացել է և ծեր կինը ստիպված էր թոշակի անցնել, որպեսզի խնամեր անկողնային քրոջը։ Այս ընտանի-
քը մնացել էր առանց սպասուհու և շտապ փնտրում էր հարմար թեկնածուի։ Ալինան նրանց թվաց շատ երիտասարդ, բայց լավա-
գույն առաջարկությունների շնորհիվ, նրան, այնուամենայնիվ, ընդունեցին աշխատանքի: Մի փոքր հարմարվելով ընտանիքում և
հասկանալով, թե ինչ է կատարվում, նա արագ հասկացավ իր հեռանկարները ։
Վերոնիկա Անդրեևնան ոչ մի տեղ դուրս չէր գալիս:Նա չէր սիրում շոպինգ, չէր հաճախում աշխարհիկ միջոցառումների, հազվադեպ
էր հյուրեր ունենում: Միայն հանգստյան օրերին նրանք ընտանիքով գնում էին բնության գիրկը: Կինը լուրջ առողջական խնդիրներ
ուներ ։ Նա չէր վիրահատվում, հիվանդանոցներում չէր բուժվում, այլ միայն տանը դեղորայք էր ընդունում, ինչն էլ Ալինային ապագա
այրու հետ ամուսնանալու հույսեր էր տալիս։Միայն անհրաժեշտ է ճիշտ պահից օգտվել, մինչև <<հարուստ փեսացուների որսորդնե-
րը>> առաջ չնկնեն:
Ալինան պետք է առաջինը հրապուրեր Վիտալի Եվգենևիչին: Դրա համար նա ուներ բոլոր հնարավորությունները ՝ երիտասարդ գե-
ղեցիկ մարմին, հաճելի դիմագծեր, իսկ ամենակարևորը ՝ նրա հետ մոտիկից շփվելու մշտական հնարավորություն ։ Տանտերը ամեն
ինչ հասկանում էր, բայց դեռ զսպում էր իրեն, բայց կարճ ժամանակով: Ալինան այդ օրը աշխատել բոլորովին չէր ուզում: Նա իր աշ-
խատանքը սկզբունքորեն չէր սիրում, բայց իր նպատակին հասնելու համար, նա պատրաստ էր որոշ ժամանակ, նույնիսկ տնային
տնտեսուհի աշխատել:
Ալինան ոչ մի տեղ չէր շտապում: Նա նստած վայելում էր մի բաժակ էլիտար սուրճ։ Դժվար թե, հիմա տանտիրուհին գնա սենյակ, ին-
չը նշանակում է, որ նա չի տեսնի, որ տղաների սենյակը դեռ մաքրած չէ:Վերոնիկան սովոր էր իր հին տնային տնտեսուհուն, ով բոլոր
գործերը կատարում էր ըստ ժամանակացույցի:Նա գիտեր երբ լվացք անել, երբ հատակը լվանալ, երբ անկողնային սպիտակեղենը
փոխել: Սակայն Ալինան այդքան բծախնդիր չէր, նա այնքան էլ չէր հասկանում, թե ինչու տղաների անկողնու սպիտակեղենը պետք է
անպայման փոխել ամեն շաբաթ:
Նա սուրճ էր խմում և իր գլխում տանտիրոջ հետ մերձեցման տարբերակներ էր որոնում։ Նա ընկղմվել էր իր պլանների ու մտորում-
ների մեջ ։ Նա նույնիսկ չէր էլ կասկածում, որ տիրուհին արդեն մի քանի անգամ մտել է երեխաների սենյակ ։ Վերոնիկան արդեն նկ
ատել էր, որ նոր աշխատողը բացարձակապես չէր շտապում կատարել իր աշխատանքը ։
Երկու եղբայրների սենյակներում առավոտյան խառնաշփոթ էր։ Տանտիրուհին մտածում էր, որ հավանաբար, տնային տնտեսուհին
շատ զբաղված էր ճաշի պատրաստմամբ: Վերոնիկա Անդրեևնան իջավ ներքև և տեսավ որ խոհանոցում Ալինան փռվել է աթոռնե-
րից մեկի վրա և երազկոտ նայում է պատուհանին:
Նա նույնիսկ չէր էլ շտապում ճաշ պատրաստել ։ Ալինան այնքան էր խորացել, որ չէր նկատել տանտիրուհուն:Վերոնիկան մի քիչ լուռ
կանգնեց, հետո չդիմացավ ու մտավ խոհանոց ։ Ալինան վախից վեր թռավ և քիչ էր մնում թանկ սպասքը ջարդեր: Նա կես օրվա ըն-
թացքում ոչինչ չէր արել ոչ եղբայրների սենյակներում, ոչ խոհանոցում ։ Վերոնիկան ավելի ու ավելի էր համոզվում, որ իզուր է հավա-
տացել գործակալությանը և այլոց առաջարկություններին: Աղջիկը բացարձակապես ծույլ էր և ոչ ճշգրիտ:
Ինչով պետք է կերակրեր երեխաներին կես ժամից: Վերոնիկան սառնարանից հանեց կոտլետների համար նախատեսված միսը։ Ալի-
նան թռավ և սկսեց կտրատել այն, տաքացնել տապակը, կրակի վրա դրեց ջրի կաթսան և հանեց սպագետտին: Նա այդպես էլ ոչինչ
չհասցրեց պատրաստել։ Միակ բանը, որ նրանք հասցրեցին դա ապուր եփելն էր: Միջանցքում Վիտալի Եվգենևիչի ձայնը լսվեց:
— <<Դե ինչ, ինչպես են այստեղ գործերը։ Ես հատուկ որոշել եմ գալ, որպեսզի ընտանիքիս հետ ճաշեմ: Ինչ ունենք ճաշի համար ։ >>,
— նա ձեռքերը սրբեց սպասումով։
— <<Ես օգնել եմ Ալինային ապուր եփել։ Դու չես սիրում խաշած հավ,բայց ես քիչ ժամանակ ունեյի և միայն այդ կարող էի պատրաս-
տել>>:
Կինը ճիշտ էր: Այս նոր աշխատողը բոլորովին չէր կատարում իր պարտականությունները: Ով է տեսել տանտիրուհին ինքը խոհանո-
ցում պատրաստի ապուրներ: Վիտալին բարձրացավ որդիների սենյակ և տհաճություն զգաց մանկական սենյակների վիճակից։
Տնային տնտեսուհին, իրոք, շատ վատ էր կատարում իր պարտականությունները: Պետք էր ինչ որ կերպ լուծել այս խնդիրը։ Ճաշից
հետո Վերոնիկան որդիների հետ գնաց զբոսնելու։ Ալինան լսել էր, թե ինչպես է տանտիրուհին հեռախոսով ամուսնու հետ խոսելու
ընթացքում ասել, որ ուշ կվերադառնան:
Աղջիկը ականջները սրեց, դա նշանակում է, որ երբ տանտերը գա, տանը ոչ ոք չի լինի: Դա լավ շանս էր և ոչ մի դեպքում չէր կարելի
այն բաց թողնել։ Նա ցնցուղ ընդունեց, դիմահարդարվեց, գեղեցիկ ներքնազգեստ հագավ,որը գնվել էր հենց հատուկ այդ դեպքի հա-
մար ։ Շուտով Վիտալին պետք է վերադառնար: Շուտով լսվեց մեքենայի ձայնը։ Ալինան շտապեց դուռը բացել և հանդիպել տանտի-
րոջը…սեղմեք ստորև գտնվող նկարի վրա, որպեսզի տեսնեք տանտիրոջ հետաքրքիր արձագանքը:
