Նորապսակ որդուս ու հարսիս բնակարան նվիրեցի, բայց ինչպես պարզվեց հետո, հարսս բոլորո վին այլ ծրագրեր ուներ․․․Մարիան
ուրախ էր որդու համար։ Նայում էր նրան և ասես չէր հագենում. բարձրա հասակ, վեհ Ալեքսը կոստյումով և փողկապով կարծես կի-
նոյի հերոս լիներ: Նա այսօր ամուսնանում է: Աղջիկը նունպես լավն է, մեծացել է գյուղում և նման չէ քաղաքի գլամուրային արքայա-
դստրերին։
Իսկ բնության մեջ մարդիկ փոքր տարիքից վարժվում են աշխա տելուն։ Ի վերջո, բոլոր տեսակի անհեթեթությունների համար պար-
զապես ժամանակ չկա։Լյուդան և Ալեքսը հանդիպել են անցյալ ձմռանը։ Լյուդան շատ ժամանակ էր նվիրում ուսմանը։ Նա ուներ մեծ
քաղաքում մնալու նվիր ական երազանք։ Նա ցանկանում էր լավ գնահատ ականներով դիպլոմ և արժանապատիվ աշխատանք գտ-
նել։ Այսպիսով, նա փորձեց:
Ճիշտ է, Ալեքսի հետ անձնական հանդիպումների համար գրեթե ժամանակ չէր մնում։ Միայն երբեմն ջանասեր աղջկան հաջողվում
էր մի պահ հատկացնել իր անձնական կյանքին: Այսպիսով, տղան որոշեց Լյուդ ային առաջարկել տեղափ ոխվել իր մոտ:Գավառացի
կինը վախենում էր անշնորհք ու անբարեկիրթ թվալ։ Բայց նրա ծանոթությունը տիկին Մարիայի և նրա ամուսնու հետ անցավ հարթ։
Բայց տեղափոխության հարցի քննարկումը որոշակի ճշգրտումներ էր պահանջում։Տղայի ծնողները՝ հին մարդիկ էին և անմիջապես
նշեցին, որ աղջկան կընդունեն միայն իրենց հարսի կարգավիճակում։ Ալեքսը իրակ անում չդիմացավ այս իրավիճակին և նույն օրը
երեկոյան առաջարկ արեց Լյուդային։
Նա անմիջապես համաձայնեց և բնակություն հաստատեց քաղ աքում։Եվ այժմ տիկին Մարիան կանգնել էր հյուրերի մեջ՝ գաղտա-
գողի սրբելով անհնազ անդ արցունքները։ Նա լաց եղավ, իհարկե, երջանկո ւթյունից։ Մի փոքր թեթև տխրություն էլ կար, քանի որ
այդ օրվանից ամեն ինչ պետք է փոխվեր։ Նա հասկանում էր, որ Ալեքսն այլևս նրա քաղցր ու փոքրիկ տղան չէր և պետք է ապրի իր
սիրելիի հետ առանձին բնակարանում։ Ուստի նա և իր ամուսինը որոշեցին, որ իրենք կապրեն ամառանոցում, իսկ երիտասարդնե-
րին որպես նվեր հարսանիքի համար առաջարկեցին իրենց փոքրիկ բնակարանը և գումար՝ կոսմետիկ վերանորոգման համար։
Ալեքսն ու Լյուդան չէին սպասում նման առատաձեռն նվերի: Սկզբում երախտագիտության խոսքերը թափվեցին անսպառ հոսքերով։
Իսկ ժամանակի ընթացքում հանդիսավոր պահի ուրախությունը մի կերպ բթացավ։Երիտասարդ ընտանիքը տեղափոխվեց նոր վայր
և ամուր արմատներ գցեց այնտեղ: Բայց տիկին Մարիայի այցելու թյունները Լյուդային ամեն անգամ ավելի ու ավելի քիչ էին ուրա-
խաց-նում։
-Լավ, ինչո՞ւ է նա քարշ տալիս այս կեղտոտ կարտոֆիլը, ճակնդեղը, գազարը: Չէ որ մոտակայքում նորմալ սուպերմարկետ կա։ Եվ
այնտեղ ամեն ինչ ավելի էժան է,-Շա՞տ փող ունես։ Գոնե ինձ համար կարտոֆիլի բլիթներ կտա պակես,- ուրախ պատասխանեց ա-
մուսինը: Լյուդան լռեց։ Նա հիշեց, որ ինքն ու Ալեքսեյը դեռ ուսանողնեն են։ Պետք է խնայել ամեն ինչի վրա։ Բայց ավելի լավ է սովա-
մահ լինել, քան լսել սկեսուրի բարոյական ուսմունքները։
Մի օր էլ աղջկա համբերությունը սպառվեց Լյուդմիլան հոգնել էր հարցը դրեց կոպիտ՝ կա՛մ ինքը, կա՛մ տղայի ծնողները: Կնոջը սի-
րահարված տղան բռնեց նրա կողմը և ստիպված աչքերը փակեց ծնողների վիրավորանքի վրա։ Բայց որոշ ժամանակ անց Լյուդան
հավաքեց ամուսնու իրերը և նրան դուրս վռնդեց տնից։Ալեքսը չէր կարողանում հասկանալ, թե ինչ սխալ է արել։ Սիրում էր, չէր վի-
րավորում, ամեն ինչում փորձում էր հաճոյանալ կնոջը։
Տղան կուչ եկավ իր ծնողների հետ ամառանոցում և դեռ սպասում էր հրաշքի: Նրա կյանքի պատմությունն ավարտվեց անսովոր՝ ա-
մուսնալուծությամբ: Տիկին Մարիան խղճում էր որդուն, բայց ոչինչ անել չէր կարող։ Ամեն ինչ օրենքի սահմաններում էր՝ հարսանիքի
համար նվիրաբերված բնակարանը համատեղ ձեռք բերված սեփականություն է։ Նա ամեն օր հանգստացնում էր որդուն, իսկ գիշեր-
ները լացում անզորութունից։
