Մի օր մարդիկ ԿՅԱՆՔԻՆ հարց տվեցին․ «Ինչու՞ ենք այսքան վատ ապրում»․․․Պատասխանը ուղղակին ասպսասելի էր, այն պետք է
իմանան բոլորը։
Եթե դուք էլ պարբերաբար ինքներդ ձեզ հարց եք տալիս, թե ինչու չեք ապրում այնպես, ինչպես կցանկանայիք, գուցե այս պատմութ-
յան մեջ գտնեք ձեր հարցի պատա սխանը կամ որևէ հուշում։Մի օր մարդիկ դիմեցին Կյանքին մի հարցով․
«Ինչու՞ ենք այսքան վատ ապրում»։
Առաջին մարդը հարցրեց․
-Ինչու՞ եմ այսպես ապրում․ հաճախ հիվանդանում եմ, անհաջողություններն ուղեկցում են ինձ։ Ես կարծես տհաճությունները դեպի
ինձ ձգող մագնիս լինեմ։
Ու Կյանքը պատասխանեց․
-Որովհետև դու ապրում ես ի հեճուկս։ Նեղացած ես ողջ աշխարհից, ընկել ես հիշաչարության ու ատելության ծուղակը։Պետք է ապ-
րել ի ուրախություն՝ ինքդ քեզ, Աստծո, մարդկանց։ Այդ ժամանակ կլինես երջանիկ։
Մյուս մարդը հարցրեց․
-Ինչու՞ եմ այսպես ապրում։ Մշտապես պայքարում եմ ինչ-որ մեկի կամ ինչ-որ բանի դեմ։ Միշտ մի բան այն չէ։
Կյանքը պատասխանեց․
-Որովհետև դու ապրում ես ինադ անելով։ Ինադ ես անում բոլորին։ Դու կարծես չմեծացած դեռա հաս լինես, անըն դհատ ապստամ-
բում ես, կանգ առ․․․ Դրա համար էլ նման կյանքով ես ապրում։ Ապրիր երախտ ապարտ լինելով, ու այդ ժամանակ կլինես երջանիկ։
Երրորդը մոտե ցավ Կյանքին․
-Ես մշտապես կախված եմ մարդկանց կարծիքից, անինքնա վստահ եմ։
Ու կյանքը պատասխանեց․
-Դու ապրում ես նրա համար, որ քեզ նախանձեն։ Իսկ պետք է ապրել այնպես, որ ոգեշնչվեն քո օրինակով։ Միայն այդ դեպքում կլի-
նես երջանիկ։
Ուրիշներն էլ մոտեցան Կյանքին, ոմանք հարցնում էին, թե ինչու են մշտապես սթրեսի ու լարվածության մեջ ապրում, պարզվեց, նր
անք փորձում էին մարդկանց ինչ-որ բան ապացուցել։ Մեկն էլ գանգատվում էր ձանձրալի կյանքից, ինչին Կյանքը պատասխանեց,
որ պետք չէ թաքնվել աշխարհից, վախենալ, ընդհակառակը, անհրաժեշտ է օգտվել ամեն լավ բանից, ու այդ ժամանակ կլինես երջա-
նիկ։
