Մի օր ընկերներիցս մեկը ինձ կանչեց իր տուն և․․․Ապշեցի՝ տուն մտնելուն պես ինձ տարավ ննջասենյակ և սկսեց ցուցադրել կնոջ
ներքնազգեստները։ Մի քանի ամիս առաջ ընկերս ինձ հրավ իրեց իրենց տուն:Նա տարավ ինձ իրենց սենյակ և ցույց տվեք կնոջ
ներքնազգեստներից մեկը:
Նա ասաց,որ գնել է այս ներքնազգեստը մի քանի տարի առաջ Փարիզից: Կինը երբեք չի հագել այն,քանի որ միշտ սպասում էր ինչ-
որ յուրահատուկ օրվան:Նա ասա,որ արդեն այդ ժամանակը եկել է:Ընկերս մոտեցավ մահճակալին,դրեց ներքնազգեստը դրա վրա և
ասաց ճիշտ ժամանակը եկել է:
Բանն այն է,որ ընկերոջս կինը նախորդ օրը մահացել էր․Նա երկար ժամանակ նայում էր այդ իրերին և հանկարծ պտտվեց ու ասաց.
-Գիտես,ես հասկացա,որ պետք չէ ոչինչ պահել հա տուկ օրվա համար:Այս կյանքի ամեն վայրկյանը հենց այդ յուրահատուկ պահն է:
Նրա խոսքերն ամբողջովին փոխեցին իմ կյանքը…
Հիմա ես կարդում եմ իմ սիրած գրքերը հե տաձգելու փոխարեն:Ես ավելի հաճախ եմ հանդ իպում հարազատներիս և ընկերներիս
հետ: Միայն հիմա եմ ես հասկա նում, որ մեր կյանքը ամբողջությամբ փորձ է,որը պետք է գնահատել: Ես ամեն օր գինի եմ խմում
հարսանիքի ժամանակ նվեր ստացած թանկարժեք բաժակներով:
Հագնում եմ ամենալավ կոստյումը, անգամ ուղղակի խանութ գնալու համար:Ես սկսել եմ օգտագործել իմ ամենասիրելի օծանելիքն
ամեն օր,այլ ոչ միայն տոն օրերին:Ես արդեն ուզում եմ տեսնել,զգալ,լսել ու արարել այստեղ և այսօր: Ես անընդհատ մտածում եմ,թե
ինչ կաներ ընկերոջս կինը,եթե իմանար,որ հաջորդ օրը նա էլ չի լինելու:
Նա երևի կզանգահարեր իր այն ընկերներին,ում վաղուց չէր տեսել,կհավաքեր իր ընտանիքի բոլոր անդամներին և կգնար իր սիրելի
ռեստորան:Այսօր ես բաց չեմ թողնում ինձ տրված ոչ մի հնարավորություն:Ես չեմ պահում այն ամենն,ինչ ինձ չի երջանկացնում:Ես
հաճախ եմ ինքս ինձ հիշեցնում,որ իմ ապրած յուրաքանչյուր վայրկյանը ինքնին յուրահատուկ է:
