Կրկին ու կրկին համոզվեցի, որ լավություն չպետք է անել․ Իմ բարության պատճառով․․․Անշնորհ ակալ հյուրեր. ճիշտ են ասում, որ
լավություն անողի գլուխը ծակ է…Սկեսուրս շատ հյուրասեր և բարի կին է, բայց վերջին դեպ քից հետո չի կա րողանում ուշքի գալ:
Օրեր առաջ նրա մտերիմ ընկերուհին զանգել էր խնդրանքով.
—Հարազ ատս, թոռս կնոջ հետ ուզում է 3-4 օրով ինձ հյուր գնալ, որ քաղաքում զբոսնենք, շփվենք, իսկ իմ տանը տեղ չկա, ինքդ էլ
գիտես: Թույլ կտաս, որ մն ան ձեր տանը, մի այն գիշերելու են:
Սկեուրս էլ համաձայնեց: Արդեն հաջորդ օրը երեկոյան եկան հյուրերը՝ 20 ամյա թոռը և նրա 19 ամյա կինը: Ծանոթացան սկեսուրիս
հետ և դուրս եկան տանից:
Վերադարձան գիշերը 4-ին, աղմկ եցին, առանց մտածելու, որ տանտի րուհին տարիքով կին է, և նրա առող ջության վրա այնքան էլ
լավ չի անդրադառնա:Առավոտյան ուշ արթնացան, նախաճաշեցին և գնացին: Հաջորդ օրը աշխատանքից հետո գն ացել էի սկեսու-
րիս տուն, որ տեսնեմ,ինչպես է իրեն զգում: Այնպես ստ ացվեց, որ հյուրերին ես էլ տեսա:
Նրանք պատրաստվում էին գնալ, բայց այն, ինչպես նրանք արեցին դա, բարկ ացրեց ինձ. նրանք լուռ հավա քեցին իրերը, հրաժեշտ
տվեցին և գնացին: Նրանք անգամ չաս ացին շնորհակալություն:Բայց հետո մենք մտ անք նրանց սե նյակ և զարմանքից քարացանք.
նրանք 2 օրում սենյակը վերածել էին խոզանոցի:
Գուցե հյուրանոցների աշխատակիցների համար այս ամենը սովորական է, բայց մեզ համար ուղղա կի անհաս կանալի էր:Սկեսուրս
զանգեց ընկերուհուն, պատմեց, թե ինչ է տեղի ունեցել, իսկ այդ կինն էլ՝ փոխանակ ներողություն խնդրեր, դեռ մի բան էլ բորբոքվեց.
—Ի՞նչ ես խոսում, իմ թոռը շնորքով տղա է, նման բան չի կարող լինել:
Ճիշտ են ասում, լավություն անողի գլուխը ծակ է:
