Կյանքում շատ կեղտ, փոշի ու անարդարություն կլինի,բայց․․․Իմաստուն առակ,թե ինչպես պետք է վերաբերվել կյանքում հանդիպող
խնդիրներին․․․Սա պետք է իմանան բոլորը
Եթե չհանձնվեք,կարող եք դուրս գալ անգամ ամենախորը փոսից․․․Մի գյուղացու ավանակ ընկել էր խորը հորի մեջ։ Մինչև տղամար-
դը մտածում էր, թե ինչպես վարվի, խեղճը ժամերով խղճահարություն առաջացնող ձայներ էր հանում։ Ի վերջո գյուղացին որոշում
կայացրեց․ նա համարեց, որ ավանակն արդեն ծեր է,ու էլ պետք չէ ֆերմային,հորն էլ չորացել է, այնպես որ կարելի է հրավիրել հարե-
վաններին ու միաժամանակ երկու հարց լուծել․ հորի մեջ հող լցնել, որ և հորը փակվի, և ավանակը վերջնական մնա մեջը։
Բոլորն անցան գործի։ Ավանակը՝ հասկա նալով, թե ինչ է կատարվում, սկս եց բարձր ճչալ։ Բայց հետո, ի զարմանս բոլորի, կտրուկ
լռեց։ Բոլորը թիակներով ակտիվ լցնում էին հողը, երբ ֆերմերը նայեց ներքև,որ տեսնի, թե ինչ է կատարվում, բայց զարմանքից ապ-
շեց։ Հողի յուրաքանչյուր բաժին, որը լցվում է ավանակի մեջքին, նա թափահարում էր ու կանգնում դրա վրա։
Շատ շուտով ավանակը հայտնվեց վերևում, թռավ ու դուրս եկավ հորի մեջից։Կյանքում հաճախ կստանաք կեղտ ու տհաճություն,
ու ամեն անգամ ճակատագիրն նոր բաժին կուղարկի։ Հենց որ ձեր վրա հող լցվի, ուղղակի թափ ահարեք այն ու վեր բարձրացեք։
Ծա-գող խնդիրներից յուրաքանչյուրը ավելի բարձր ու իմաստուն դառնալու հնարավորություն է։ Եթե կանգ չառնեք ու չհանձնվեք,
կարող եք դուրս գալ անգամ ամենախորը հորից։
