Ինչու են միշտ մարդիկ բարությանը չարությամբ պատասխանում․․Իմաստուն առակ,որ շատ հարցերի պատասխաններ կտա։Իմաս-
տուն մարդու մոտ մի տղամարդ է գալիս ու պատմում, որ ինքը հարուստ ընտանիքից է, և միշտ օգնել է բոլոր բարեկամներին՝ նրան-
ցից փոխարենը ոչինչ չպահանջելով:
Ու չնայած նման մեծահոգությանը, իրեն երբեք շնորհակակ ալություն չեն հայտնել ու վերաբեր-վել են ան տարբեր: Տղամարդը նաև
պատմում է, որ անգամ կողմնակի մարդկանց էլ է օգնում, բայց հիմնականում միևնույն պատ ասխանն է ստանում: Միայն հաշված
անգամներ են իրեն երախտապարտ եղել:
-Գուցե ես այնքան էլ լավը չեմ, թե չէ ինչու՞ պիտի ինձ այդքան վատ վերա բերվեին, -հարցնում է տղամարդը իմաստունին:
-Ոչ, քեզ հետ ամեն ինչ կարգին է: Յուր աքանչյուր մարդ, ում դու հանդ իպում ես քո ճանապ արհին, քեզ համար հայելի է: Ինչ դու
տեսնում ես նրանց մեջ, իրակ անում դա դու ես: Այն մարդիկ, ում դու օգնել ես, այնքան էլ լավը չեն եղել: Բայց հարցը միայն դա չէ:
-Եվ ո՞րն է:
-Երբ այսօր տուն գնաս, դուռը բաց թող, ի՞նչ ես կարծում, ի՞նչ կլինի:
-Համոզված եմ, որ իմ տնից կգողանան ամեն ինչ, ոմանք գուցե փորձեն հաստատվել իմ տանը և դառնալ տանտերը, -զարմացած
պատասխանեց տղամարդը:
-Դու հենց դա էլ արել ես այսքան ժամանակ:Դու հոգիդ բացել ես յուրաքանչյուրի առաջ ու նրանց ծառայություններ ես մատուցել: Դու
կարծես բաց դուռ լինեիր բոլորի համար:Այդպես ոչ մի դեպքում չի կարելի անել:Բացի այդ, բարությունը պետք է անել աննկատ, բայց
ոչ բոլորի համ ար: Եթե տեսնում ես, որ դիմա ցինդ վատ ու չար մարդ է, երբեք մի կռացիր նրա առաջ, մի օգնիր ու ծառ այություն մի
մատուցիր: Քո շնորքն ու ունիկալությունը նրանց համար չէ:Ուշադրություն մի դարձրու նման մարդկանց ու քայլիր քո ճանապարհով
