Երեկոյան դուռս թակեցին․ Բացեցի տեսնեմ նախկին ամուսինս է մի մանկահասակ աղջկա ձեռքից բռնած․-Խնդրում եմ, լսիր ինձ, մի
վռնդիր տանից
-Ինչ ես անում այստեղ:
-Խնդրում եմ, լսիր ինձ, մի վռնդիր տանից
Այս խոսքերով ամուսնալուծությունից 5 տարի անց հանդիպեցի նախկին ամուսնուս:Որդիս արդեն ընդունվել է համալսարան, սովո-
րում է մեկ այլ քաղաքում: Ես ապրում եմ մենակ: Ամուսինս եւ ես վատ ենք բաժանվել: Բնակարան էինք փոխանակում, կիսում էինք
ամեն ինչ, նա չէր ուզում որդուս եւ ինձ լրացուցիչ բան թողնել, մտածեցով, որ բավականաչափ վաստակում եմ:Ես նայում էի նրա աչ-
քերին, այնտեղ ուրիշ մարդ էր: Ինչպես է փոխվել…

Չկա ագրեսիա եւ զայրույթ, չկան կոպտություն եւ պահանջներ: Կա միայն որոշ անսահման հոգնած մարդ, ով օգնություն է խնդրում:
Ես նրանց թողեցի տուն: Աղջկան տարա խոհանոց, թեյ լցրեցի եւ կոնֆետներ տվեցի:Ես գնացի սենյակ, լսելու նախկինիս պատմութ-
յունը, թե ինչ է տեղի ունեցել:
-Իմ աղջիկը եւ ես մենակ մնացինք,- այսպես նախկինս սկսեց իր պատմությունը:
Արդյունքում, պարզվեց, որ.
1․ Նա ամուսնացել է:
2․ Նոր կնոջից ունեցել է դուստր:
3․ Կինը թմրամոլ էր:
4․ Նա վաճառել է ամեն ինչ, որ կարող էր:
5․ Կինն անհայտ կորել է:
Նախկին ամուսինս փորձել է աղջկան ինքնուրույն մեծացնել, բայց չէր կարողացել: Նրա մայրը մահացել էր մեր ամուսնալուծությու-
նից առաջ, օգնություն չկա ոչ մի տեղից, ուստի եկել է ինձ մոտ: Ամուսնալուծության ընթացքում եւ դրանից հետո տեղի ունեցած ա-
մեն ինչի պատճառով ես ուզում էի նրան վզին տալով վռնդել:
Բայց նրա դստեր աչքերը ինձ հանգիստ չէին տալիս: Եթե մայրը թմրամոլ է եւ գնացել է, ապա հավանական է, որ նա այլեւս կենդանի
չէ: Աղջկա պատճառով ես որոշեցի օգնել, բայց միայն որոշ ժամանակով: Եվ երեք կանոն նրա առաջ դրեցի՝
1․ Նա այստեղ ոչ ոք է:
2․ Ցանկացած պահի կարող եմ հրաժարվել:
3․ Նա պիտի հաշտվի որդուս հետ:

Նա ընդունեց բոլոր պայմանները:
Առաջին շաբաթվա ընթացքում վերանորոգեց ամեն ինչ, որ կարող էր գտնել տանը:Գնում էր խանութ, օգնում տան գործերում, զբոս-
նում դստեր հետ: Ես երբեք այդպիսին չեմ տեսել նրան: Կարծես ինձ համար անծ անոթ մարդ էր, որը խելագարի պես սիրում էր դս-
տերը: Աղջիկը մոտ 3 տարեկան էր, անմիջապես կապվեց ինձ, շատ նման էր հորը:
Ես երազում էի աղջկա մասին, բայց առողջական խնդրի պատճառով ստիպված էի մոռանալ երազանքի մասին:Վեց ամիս անց նախ-
կինի հետ գերազանց ընկերակցությունը փոխա րինվեց ընտանեկան հարա բերությամբ: Նա վերադարձրեց որդու հարգանքը, իմը
նույնպես, եւ այո, ուրախ եմ նրա հետ: Նա դարձել էր ինքն իր լավագույն տարբերակը դարձավ: Նրա դուստրը դարձավ մերը: Ես չէի
կարող նման երջանկություն պատկերացնել, հիմա ամեն ինչ հրաշալի է:
Ամեն անգամ, երբ հիշում եմ, որ ուզում էի նրան վռնդել, հասկանում եմ, թե որքան շատ բան կկորցնեի
