Ես դեռ 5 տարեկան էի, երբ մայրս մահացավ, իսկ հայրս նոր կին բերեց․․․Այդ օրվանից ի վեր կյանքս 180 աստիճանով փոխվեց։Ես 5
տարեկան էի, երբ մայրս մա հացավ: Խորթ մայրս պայք արեց հանուն ինձ, իսկ հորեղբայրս` իմ բնակարանի համար… Ես 5 տարե-
կան էի, երբ մայրս մա հացավ: Հայրիկս այնքան էլ ծանր չտարավ կնոջ կորուստը։
Նախկինում նա սիրում էր խմել, իսկ այժմ արդեն առիթ կար և նա օգտագործում էր այդ առիթը։ Նա ինձ չէր նեղացնում։ Հոգ էր տա-
նում ինչպես կարողանում էր և երբեմն ասում էր․ «Շնորհակալ եղիր քեզ մանկատուն չուղարկելու համար»:Առաջին կնոջը նա տուն
բերեց այն ժամանակ, երբ հու ղարկավորությունից նույնիսկ 40 օր չէր անցել: Բայց շուտով հայրս նրան դուրս վռնդեց։
Մի անգամ մեզ մոտ եկավ Լիդա մորա քույրը :Ոչ թե կին, այլ երազ: Ես չգիտեմ, թե ինչպես այդպիսի մարդը կարող էր ուշադրություն
դարձնել հայրիկիս վրա: Նա գեղեցիկ էր, շքեղ, լավ էր եփում և մեծ գումար էր վաստ ակում: Մենք 4 ամիս ապրեցինք, հետո հայրիկը
սկսեց ավելի շատ խմել:Ակնհայտ էր, որ մորաքույր Լիդան մի կերպ էր դիմանում, բայց չհեռացավ: Մենք նրա հետ լավ հարաբերութ-
յուններ ունեինք, ես նրան շատ էի սիրում, և նա էլ՝ ինձ։
Ես սիրում էի նրան պատմել իմ երազանքները: Նա սիրով լսում էր ինձ։ Մի երեկո մենք տանն էինք և կարկանդակ էինք պատրաս-
տում, հայրս չկար: Ոստիկանությունից էին, մեզ հայտնեցին, որ հայրս մա հացել է։Լիդա մորա քրոջը կանչեցին նույնականացման,
հետո տեղի ունեցավ հու ղարկավորությունը: Հորս հարազատներից ոչ ոք չեկավ։
Խորթ մայրս ստիպված էր ամեն ինչ ինքնուրույն կազմակերպել:Բայց մեկ ամիս անց հայտնվեց հորեղբայրս, որպեսզի խնամակալու-
թյունը կազմակերպի ինձ վրա: Նա խորթ մորս հետ կ ռվեց ինձ համար:Փաստա բանը Լիդա մորաքրոջը ասաց, որ ինքը քիչ շանսեր
ունի: Նա հորս օրինական կինը չէր։ Մորաքույր Լիդան նրանց առաջարկեց բնակարանը, փոխարենը նա պիտի դառնար իմ խնամա-
կալը։
«Մի անհանգստացիր, բալիկս, միևնույն է, դու չէիր ստանա այդ բնակարանը: Ես քեզ չեմ թողնի առանց բնակության վայրի, ինչ ու-
նեմ, քոնը կլինի »: Պարզվեց, որ նա շքեղ բնակարան ունի։ Ավելի ուշ նա խոստովանեց, որ հորս չի պատմել այդ բնակարանի մասին.
Վախենում էր, որ պարզապես քամուն կտա։Նա ինձ մեծա ցրեց որպես իր երեխա: Նա ինձ կրթություն, խնամք տվեց, հասցրեց պա-
րել իմ հարսանիքին և տեսավ թոռանը:
Նա մա հացավ, երբ ես 27 տարեկան էի: Նա իր տունը ինձ էր կտակել,հենց որ մենք սկսեցինք միասին ապրել հորս մա հից հետո: Հի-
մա մենք այնտեղ ապրում ենք ամբողջ ընտանիքի հետ, ես նրան հաճախ եմ հիշում: Ես շնորհակալ եմ Աստծուն՝ մորաքույր Լիդային
ինձ պարգևելու համար
