Ես դասղեկ եմ․ Այսօր նկատեցի, թե ինչպես էր իմ դասարանի աղջիկներից մեկը մի անկյունում կանգնած լալիս․․․Ընկերուհին բոլո-
րին ասել էր, որ նրա հայրը հարբեցող է։Մանկուց Աննան երազում էր ուսուցիչ դառնալ։ Նրա առաջին դասա րանցիները հետաքրքր-
ասեր էին, խելացի, բայց ոչ ընկերասեր։ Սկզբում երիտասարդ ուսուցիչը հույս ուներ, որ դրա պատճառը նոր միջավայրն է, հարմար-
վողականության շրջանը։ Սակայն մի օր Աննան դասա միջոցին մտավ դաս արան և նկատեց, թե ինչպես են մի խումբ աշակերտներ
քչփչում, իսկ մի աղջիկ կանգնած էր անկյունում և դա ռնորեն լա ց էր լինում։
-Ի՞նչ է պատահել, — նա ուղղակի հեկեկաց և սրբեց արցունքները: — Նա լացում է, որովհետև դասընկերուհին բոլորին ասում է, որ
նրա հայրը հար բեցող է, և ասում է, որ ոչ ոք չի ընկերանա նրա հետ, — շշնջաց աշակերտուհիներից մեկը ուսուցչի ականջին:
-Իսկ ես դեռ ընկերներ եմ նրա հետ: Ուսուցիչը ապշած էր. Նա մի րոպե լուռ կանգնեց,իսկ հետո կանչեց իր մոտ և ասաց,որ ներողու-
թյուն խնդրի։ Արդեն հաջորդ ընդմիջմանը դպրոցի միջանցքում Մարգարիտայի մայրը կա տաղած սպասում էր ուսուցչուհուն։
-Ինչպե՞ս եք համա րձակվում ստիպել իմ դստերը ներողություն խնդրել ինչ որ մի հար բեցողի երեխայից: Վրդովված մայրը երկար
ժամանակ, ձեռքերը թափահարելով, ինչ-որ բան էր ասում, բայց Աննան այլևս ոչինչ չլսեց։ Նա մտավ դասարան, միայն մտածում էր.
ահա թե ինչպես է նա երեխա դաստիարակում։
Այդ օրը Աննան ողջ դասին խոսում էր, որ պետք է կարեկցել ու օգնել մարդկանց, չի կարելի վիր ավորել, նշեց, որ ոչ ոք չգիտի, թե ինչ
կլինի վաղը, ապագայում: Անցան տարիներ:Մի օր Աննա դպրոց գնալիս մի տղամարդ տեսավ փողոցում ընկած, մոտեցավ: Տղամար-
դուց սար սափելի ալկ ոհոլի հոտ էր փչում: Նա խնդրեց անցորդներից մեկին օգնել, տղամարդուց ճշտեցին նրա տան հասցեն և տա-
րան տուն: Մարգարիտայի հայրն էր.. Նրա կորցրել էր իր ողջ կարողությունը և դարձել հա րբեցող: Մարգարիտայի մայրը, տեսնելով
ուսուցչուհուն շիկնեց, գլխիկոր ներս տարավ ամուսնուն:
Հիշե՞ց նա իր խոսքերը:
