Գնացել էի ընկերուհուս տուն հյուր, ուզում էր ինձ ինչ-որ բան հյուրասիրել, սակայն մաքուր ափսե չկար․․․Կեղտոտ ափսե ների այդ
կույտը դեռ անցած շաբաթվանից էր մնացել նրա լվացարանի մեջ։Այսօր իմ հանգստյան օրն է, որոշեցի, որ ցերեկը առևտրի կգնամ
և շոպինգով կզբաղվեմ։ Պատահաբար հանդիպեցի հին ընկերոջս: Ես և նա վաղուց չենք հանդիպել։Սկսեցինք զրուցել, պատմել միմ-
յանց կյանքի վերջին նորությունները։
Նա ինձ հրավիրեց իր մոտ թեյ խմելու։ Նա ասաց՝ հայտնի չէ, թե երբ նորից կտեսնվենք, ներս մտիր գոնե թեյ խմեք։ Ես համաձայնե-
ցի, թեյի համար քաղցրավենիք գնեցի։ Ես չէի պատրաստվում դատարկաձեռն այցելել: Ես վաղուց չէի եղել նրա տանը։ Այնտեղ, սկզ-
բունքորեն, ամեն ինչ անփոփոխ էր։ Մինչ ես միջանցքում հանում էի հագուստս և կոշիկներս, նա կանչեց ինձ.
«Օ, իսկ ես նույնիսկ ամաններ չունեմ, վերջացել են»: Ես ասացի նրան. «Ինչ առումո վ են վերջացել։ Ես մտա խոհանոց, իսկ լվացա-
րանի մեջ կեղտոտ սպասքի մի ամբողջ սար կար։ Կային ափսեներ, պատա ռաքաղներ, գդալներ, դանակներ և այլն։ «Տաք ջուրն ան-
ջատել են, ահա և հավաքվեց»,- փորձեց արդարանալ նա։
«Միայն թե ջուրն անջատել են երկուշաբթի, իսկ հիմա հինգշաբթի է»,-հիշեցրի ես նրան:
