Այս աղջնակին ամեն օր դպրոցում անհիմն նեղացնում ու վիրավորում էին, մինչև որ նրա հայրը որոշեց գնալ դպրոց ու․․․Միայն իմա-
նաք, թե ինչ եղավ հետո։Պատմությունը տեղի է ունեցել սովորական քաղաքային դպրոցում։ Ընտանիքը գնաց նոր քաղաք, անմիջա-
պես բնակարան գնեց, ամուսինն ու կինը հեղինակավոր աշխատանք ստացան,քանի որ հիանալի մասնագետներ են։ Իսկ հինգերորդ
դասարանի աղջկան ուղարկել են տեղի դպրոց։
Այսինքն՝ նրանք կարողացան լավ ու արագ տեղավորվել։Նրանք միայն անհանգստանում էին իրենց դստեր համար,ով դպրոցից տուն
էր գալիս արցունքներով, չէր ուզում տնային աշխատանքը կատարել և ի վերջո դարձավ վ ատ աշակերտ, թեև նա միշտ հիանալի էր
սովորում։Ծնողները չէին կարող հավ ատալ, որ իրենց աղջիկը դասեր չի սո վորել, քանի որ նա շատ խելացի աղջիկ էր։
Ամեն ինչ ավելի բարդ է ստացվել, քան թվում էր։ Ծնողները իմացել են, որ նոր դպրոցում իրենց դուստրը պարզապես ցուցադրել է իր
գիտելիքների մակարդակը դասարանում։ Ուսուցիչները գովում էին նրան, իսկ դասընկերները նախ անձում էին նրան, ուստի նրան
հրում էին, նույնիսկ դուրս հանում ճաշասեն յակից։Հայրը որոշեց դպրոց գնալ, որտեղ դաս ղեկը նրան պատմեց ամեն ինչի մասին։
Նա պարզապես ասաց, որ դրանք երեխաներ են, և անելիք չկա այդտեղ: Այնուհետ հայրը նախազգուշացրել է, որ եթե իր դստեր նկ
ատմամբ բռնությունը չդադարի, ինքը կբողոքի բարձրագույն իշխանություններին։ Մի որոշ ժամանակ ամեն ինչ հանգիստ էր։ Բայց
հետո ամեն ինչ սկսվեց նորովի։ Երբ աղջիկը սկսեց նորից սովորել բոլոր առարկաներից գերազանց գնահատականներով, ամեն ինչ
նորից դարձավ այնպես, ինչպես նախկինում էր։
Մի անգամ նա լա ցակումած եկավ դասերից հետո և ասաց ծնողներին, որ այլևս դպրոց չի գնալու: Մայրիկն ու հայրիկը նորից սկսե-
ցին հարցնել իրենց դուստրին կատարվածի մասին։ Պարզվել է, որ դասի ժամանակ դասընկերները նրա ուսապարկից հանում են բո-
լոր իրերը և նետում ամբողջ դասարանով մեկ։ Հայրը շատ վճռական էր, երբ դպրոց եկավ։ Նա հարցրեց, թե ճի՞շտ է, որ երեխաներն
են դա անում։
Նրա հարցին պատասխանեցին, որ դա իսկա պես այդպես է։Հայրը, առանց որևէ խոսք ասելու, շրջում էր ամեն գրաս եղանի շուրջը,
շպրտելով երեխաների դպրոցական բոլոր պարագաները։ Հետո նա գնաց տնօրենի մոտ՝ բացատրու թյուն ստանալու։ Նրան տնօրե-
նը միայն ասաց, որ երևի երեխաներն իսկապես նման խաղ ունեն։ Հետո հայրը վերցրեց տնօրենի դրամապանակը և թափահարեց
այն ամենը, ինչ կար գրասենյակի հատակին։
Նա բաց բերանով հետևում էր նրա գործողու թյուններին։Եվ նա կարող էր միայն հար ցնել նրան, թե ինչու նա դա արեց: Հայրը պա-
տասխանեց, որ ինքն էլ է այդպես խաղում։ Եվ այսպես, նա կխաղա ամեն օր, եթե դուստրը չդադարի բռ նության ենթարկվել։ Այլևս
ոչ ոք չէր վիրավո րում աղջկան. Նա ձեռք բերեց ընկերո ւհիներ և նորից սկսեց սովորել հինգի համար: Նա այժմ ավա րտել է միջնա-
կարգ դպրոցը ոսկե մեդալով։
