Ամեն անգամ, երբ ես ու ամուսինս որոշում ենք գնալ առողջարան,հարսս ու տղաս մեզ թարս են նայում․․․Չեմ հասկանում, իրավունք
չունենք մեր գումարը տնօրինելու։Գուցե ինչ-որ մեկին վա խեցնում է թոշակի անցնելը, բայց կարող եմ ասել, որ ես ու ամուսինս նոր
ենք սկսել ապրել։ Մենք ամբողջ կյանքում քրտնաջան աշխ ատել ենք, կարո ղացանք որոշակի գումար խնայել ծերության համար և
այժմ, վերջապես, քաղում ենք մեր աշխատանքի քաղցր պտուղները։
Ես երեսունհինգ տարի աշխատել եմ դպրոցում, իսկ ամուսինս՝ բեռնատարի վարորդ: Իսկ հիմա արդեն մի քանի տարի է՝ թոշակա-
ռու ենք և կարող ենք մեզ թույլ տալ գնալ առողջարաններ՝ մեր առողջությունը մի փոքր բարելավելու համար։Անցյալ տարի գնացինք
ծով։ Ջերմացանք, արևային լոգանք ընդունեցինք՝ ուղղակիորեն զգացինք կյանքի համը։ Այս ամառ մենք այցելեցինք մի առողջարան։
Մեր հասակակիցները շատ էին, երեկոները հավաքվում էինք կրակի շուրջ, երգեր երգում։

Մենք նոր ընկերներ ձեռք բերեցինք։ Բայց կա մեկ խնդիր՝ մեր աղջիկը։ Նա ամուսնու և երեխաների հետ մեզ հետ է ապրում։ Եվ ա-
մեն անգամ, երբ ես ու ամուսինս արձակուրդ ենք գնում, դուստրս իր դժգոհո ւթյունն է հայտնում, որ մենք փող ենք վատնում, իսկ
իրենք պարտք են վերցնում, որպեսզի մեքենայի վարկը փակեն. ու ընդհանրապես մեր տարիքում պետք է տանը նստենք ու թոռնիկ-
ներին կերակրենք։
Ես չդիմացա իմ հասցեին հնչող անհեթեթ մեղադրանքներին և աղջկաս բացատրեցի, որ մենք իրեն ոչինչ պարտք չենք, թող շնորհա-
կալություն հայտնի իր ունեցածի համար։ Նա ոչ միայն իր փեսայի ու երեխաների հետ է ապրում մեր տանը, այլեւ ուզում է, որ մենք
վարկով օգնենք իրենց ու նստենք երեխաների հետ, մինչ նրանք աշխատում են։Իմ ժամանակ ինձ ոչ ոք չէր օգնում երեխաների հար-
ցում, ես ինքս էի ամեն ինչ անում: Չէ՞ որ երեխաների համար մանկապարտեզ կա։

Մեքենայի համար էլ ոչ ոք չի խնդրել, որ վարկ վերցնեն: Դստերս հետ մեր հարաբերությունները շարունակում են լարված մնալ: Բնա-
կանաբար, ես չեմ պատրաստվում երեխաներին տնից հանել, մենք միասին ենք ապրելու, քանի որ նրանք սեփական բնակարան չու-
նեն։Բայց ինչպե՞ս կարող ենք բացատրել մեր դստերը, որ մենք նրանց տանիք ենք տվել իրենց գլխավերեւում, և որ մենք պարտավոր
չենք փակել նրանց վարկերն ու պարտքերը:
Որպեսզի չմտածեք, որ ես վատ տատիկ եմ, սիրում եմ իմ թոռներին, բայց պետք է նաև հոգ տանեմ իմ առողջության մասին։ Իսկ
թոռներն ունեն ծնողներ, ովքեր պատասխանատու են իրենց համար։ Ինչու՞ են երիտասարդներն այդպիսին։ Մեր ժամանակ բոլորն
ավելի պատասխանատու էին ու անկախ։
